
Η εικόνα της Παναγίας Σουμελά αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα θρησκευτικά και ιστορικά κειμήλια του ποντιακού ελληνισμού, συνδέοντας την Ελλάδα με την ιστορική του πατρίδα στον Πόντο.
Η παράδοση θέλει την εικόνα να συνδέεται με τον Ευαγγελιστή Λουκά και να μεταφέρεται στην περιοχή του Πόντου, όπου αποτέλεσε το σημαντικότερο κειμήλιο της Μονής της Παναγίας Σουμελά, κοντά στην Τραπεζούντα. Για αιώνες, η μονή αποτέλεσε σημαντικό θρησκευτικό κέντρο και τόπο προσκυνήματος για τους Έλληνες του Πόντου.
Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή και την ανταλλαγή των πληθυσμών, το ιστορικό κειμήλιο ακολούθησε τον δρόμο της προσφυγιάς. Η εικόνα μεταφέρθηκε αρχικά στην Ελλάδα και για αρκετά χρόνια φυλασσόταν στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο της Αθήνας.
Το 1993, έπειτα από συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, η εικόνα επέστρεψε προσωρινά στην ιστορική Μονή Σουμελά στον Πόντο, σε μια ιδιαίτερα συμβολική στιγμή για τον ποντιακό ελληνισμό.
Σήμερα, η Παναγία Σουμελά δεν αποτελεί μόνο αντικείμενο θρησκευτικής λατρείας. Για τους Ποντίους σε ολόκληρο τον κόσμο συμβολίζει τη μνήμη, την προσφυγιά, την πίστη και τη διατήρηση της πολιτιστικής τους ταυτότητας.
Η ιστορία της εικόνας είναι, ουσιαστικά, μια διαδρομή αιώνων: από τον Πόντο και τη Μονή Σουμελά, στην προσφυγιά και τελικά στη σύγχρονη Ελλάδα, όπου παραμένει ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα σύμβολα του ποντιακού ελληνισμού.