Θρησκεία
Μια δεκαετής μελέτη αποκαλύπτει πως βρήκε αποδείξεις για τον ισχυρό σεισμό που σημειώθηκε κατά τη Σταύρωση του Ιησού, τον οποίο αναφέρει το Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο.
Το σχετικό χωρίο αναφέρει ότι «απὸ δὲ ἕκτης ὥρας σκότος ἐγένετο ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν ἕως ὥρας ἐνάτης» και αφού «ο Ἰησοῦς πάλιν κράξας φωνῇ μεγάλῃ ἀφῆκε τὸ πνεῦμα»… « ἡ γῆ ἐσείσθη».
Το 2012 ομάδα γεωλόγων ανακοίνωσε ότι εντόπισε ενδείξεις σεισμικής δραστηριότητας που ενδέχεται να συμπίπτουν χρονικά με την περίοδο της Σταύρωσης.
Οι ερευνητές εξέτασαν στρώματα ιζημάτων κοντά στη Νεκρά Θάλασσα, περίπου 40 χιλιόμετρα από την περιοχή όπου πολλοί μελετητές τοποθετούν τη Σταύρωση του Ιησού στον Γολγοθά. Η ανάλυση, σύμφωνα με τη βρετανική εφημερίδα Daily Mail, αποκάλυψε ίχνη από τουλάχιστον δύο σημαντικούς σεισμούς που επηρέασαν την περιοχή.
Τα παραμορφωμένα στρώματα ιζημάτων υποδείκνυαν έναν μεγάλο σεισμό γύρω στο 31 π.Χ. και ένα μικρότερο σεισμικό γεγονός μεταξύ 26 και 36 μ.Χ.
Ένα μικρότερο σεισμικό συμβάν εντοπίστηκε κάποια στιγμή μεταξύ 26 και 36 μ.Χ. (φωτογραφία), το χρονικό πλαίσιο στο οποίο το Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο περιγράφει έναν σεισμό μετά τον θάνατο του Ιησού.
Η δεύτερη αυτή περίοδος συμπίπτει με τα χρόνια που ο Πόντιος Πιλάτος διετέλεσε έπαρχος της Ιουδαίας – το χρονικό πλαίσιο στο οποίο το Ευαγγέλιο τοποθετεί τον σεισμό μετά τον θάνατο του Ιησού. Πολλοί ιστορικοί εκτιμούν ότι η Σταύρωση έλαβε χώρα γύρω στο 33 μ.Χ.
Η περιοχή της Νεκράς Θάλασσας βρίσκεται πάνω στο ρήγμα «Dead Sea Transform», εκεί όπου συναντώνται η Αραβική και η Σιναϊτική τεκτονική πλάκα. Πρόκειται για ζώνη με έντονη σεισμική δραστηριότητα, με καταγεγραμμένους σεισμούς εδώ και τουλάχιστον 4.000 χρόνια.
Στο Ein Gedi, κοντά στη Νεκρά Θάλασσα, οι επιστήμονες μελέτησαν πυρήνες ιζημάτων που καταγράφουν την ετήσια εναπόθεση υλικού στον πυθμένα της λίμνης. Κάθε έτος αφήνει δύο διακριτά στρώματα – ένα βαρύτερο τον χειμώνα και ένα ελαφρύτερο το καλοκαίρι-, βάσει των οποίων οι ερευνητές μπορούν να υπολογίσουν με ακρίβεια τα έτη και να εντοπίσουν ανωμαλίες, όπως παραμορφώσεις από σεισμούς.
Ορισμένα στρώματα εμφανίζονταν λυγισμένα ή σπασμένα, ένδειξη ισχυρής σεισμικής δόνησης. Με βάση δύο διαφορετικά δείγματα πυρήνων, κατασκευάστηκε χρονολόγιο σεισμών από το 31 π.Χ. έως το 31 μ.Χ.
Τα ιζήματα κατέγραψαν και κλιματικές μεταβολές. Μετά τον μεγάλο σεισμό του 31 π.Χ., τα θερινά στρώματα ήταν λεπτότερα και περιείχαν περισσότερο γύψο, στοιχείο που υποδηλώνει ξηρασία. Παρόμοιες συνθήκες περιγράφει και ο Ιουδαίος ιστορικός Φλάβιος Ιώσηπος στα έργα του, αναφέροντας λιμό και ξηρασία στην Ιουδαία την ίδια περίοδο.
Οι ερευνητές συνέκριναν επίσης τα δεδομένα με άλλους γνωστούς σεισμούς που καταγράφηκαν το 19 μ.Χ., 37 μ.Χ., 47 μ.Χ. και 48 μ.Χ. Κανείς από αυτούς δεν φαίνεται να αντιστοιχεί στις παραμορφώσεις που εντοπίστηκαν στα ιζήματα του Ein Gedi.
Οι ίδιοι οι ερευνητές παραμένουν επιφυλακτικοί. Όπως σημειώνουν, υπάρχουν τρία βασικά ενδεχόμενα:
- Ο σεισμός που καταγράφηκε στα ιζήματα να είναι πράγματι εκείνος που περιγράφεται στο Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο κατά τη Σταύρωση του Ιησού.
- Να πρόκειται για διαφορετικό σεισμό της ίδιας περιόδου που ενσωματώθηκε αργότερα στη βιβλική αφήγηση.
- Να σημειώθηκε ισχυρός αλλά ιστορικά μη καταγεγραμμένος σεισμός, ικανός να παραμορφώσει τα ιζήματα, χωρίς να διασωθεί σε γραπτές πηγές.
Η συζήτηση παραμένει ανοιχτή, με τη μελέτη να προσφέρει ενδιαφέροντα γεωλογικά δεδομένα, χωρίς ωστόσο να δίνει οριστική απάντηση σε ένα ερώτημα που συνδυάζει πίστη, ιστορία και επιστήμη.
