Ένα δίκτυο από στοές, θαλάμους και αρχαία περάσματα κάτω από τον Άγιο Πέτρο παραμένει απρόσιτο για πάνω από 300 χρόνια – Γιατί η Αγία Έδρα επέβαλε «σιγή ιχθύος» και έχτισε τοίχους εκεί που τελειώνει η επίσημη ιστορία;
Κάτω από τη λαμπρότητα της Καπέλα Σιστίνα και τα αριστουργήματα της Αναγέννησης, υπάρχει ένας κόσμος που το Βατικανό προτιμά να ξεχάσουμε.
Πρόκειται για έναν δαιδαλώδη λαβύρινθο από σήραγγες και δωμάτια που, σύμφωνα με αρχιτεκτονικά έγγραφα και ιστορικές αναφορές, σφραγίστηκαν οριστικά τον 18ο αιώνα.
Πέρα από τη Νεκρόπολη
Ενώ το Βατικανό επιτρέπει σε μικρές ομάδες τουριστών να επισκεφθούν την περίφημη «Scavi» (τη ρωμαϊκή νεκρόπολη), οι ερευνητές επισημαίνουν ότι αυτό είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου.
Παλιοί χάρτες δείχνουν περάσματα που δεν εμφανίζονται πλέον σε καμία σύγχρονη αποτύπωση. Το 1940, κατά τη διάρκεια ανασκαφών για τον εντοπισμό του τάφου του Αποστόλου Πέτρου, οι εργάτες συνάντησαν θαλάμους που εκτείνονταν πολύ πέρα από τη ζώνη της ανασκαφής, αλλά έλαβαν εντολή να τους σφραγίσουν με τούβλα χωρίς καμία καταγραφή
Η «Απαγορευμένη» Ιστορία κάτω από το λόφο
Το ερώτημα που προκύπτει είναι απλό: Γιατί τρεις αιώνες συνεχούς σφράγισης; Ο λόφος του Βατικανού ήταν ιερός πολύ πριν τον Χριστιανισμό και τη Ρώμη. Το όνομά του (Vaticanus) συνδέεται με την προφητεία και τις μαντικές παραδόσεις των αρχαίων λαών της Ιταλίας
Σχέδια του 17ου αιώνα δείχνουν χώρους που σήμερα θεωρούνται «συμπαγές έδαφος».
Η επίσημη στάση του Βατικανού δεν είναι η άρνηση, αλλά η απόλυτη σιωπή.
Πολλοί συνδέουν τις σφραγισμένες στοές με τα 85 χιλιόμετρα ραφιών των Αποστολικών Αρχείων (πρώην Μυστικά Αρχεία). Εκεί, η πρόσβαση είναι τόσο ελεγχόμενη που οι επιστήμονες δεν μπορούν καν να δουν τι υπάρχει στο διπλανό ράφι από αυτό που ζήτησαν. Υπάρχει άραγε σύνδεση ανάμεσα στα έγγραφα που «χάνονται» και τις σήραγγες που χτίστηκαν με τούβλα;