Βίοι Αγίων
Σήμερα 18 Σεπτεμβρίου, εορτάζεται από την Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία η μνήμη της Αγίας Αριάδνης.
Η Αγία Αριάδνη έζησε κατά την εποχή των αυτοκρατόρων Αδριανού και Αντωνίνου – μεταξύ 117 και 139 μ.Χ.- και μαρτύρησε για την πίστη της στη Φρυγία.
Αν και ήταν δούλα, ο βίος της την ανέδειξε πνευματικά πολύ υψηλότερα από πολλές γυναίκες της εποχής της, οι οποίες παρέμεναν προσκολλημένες στις κοσμικές απολαύσεις και τις επίγειες ματαιότητες.
Η Αριάδνη είχε ασπαστεί τον Χριστιανισμό στην πόλη Προμισείς, γνωστή και ως Πρυμνησός, στη Φρυγία Σαλουταρία.
Ο κύριός της, Τέρτυλος, ισχυρός άρχοντας της περιοχής, προσπάθησε να την αναγκάσει να επιστρέψει στην ειδωλολατρία.
Εκείνη όμως αρνήθηκε να θυσιάσει στα είδωλα, ακόμη και κατά τη διάρκεια των εορτασμών για τα γενέθλια του γιου του.
Ο Τέρτυλος διέταξε να τη βασανίσουν σκληρά.
Οι βασανιστές της έγδαραν τις σάρκες με σιδερένια νύχια, όμως η Αριάδνη παρέμεινε σταθερή στην πίστη της.
Αργότερα κατάφερε να απομακρυνθεί από την κατοικία του κυρίου της, με τους διώκτες να την καταδιώκουν.
Σύμφωνα με διαφορετικές παραδόσεις, είτε έπεσε σε γκρεμό είτε προσευχήθηκε στον Θεό να ανοίξει ένας βράχος και να την προστατεύσει.
Η πέτρα άνοιξε, η Αριάδνη μπήκε στη ρωγμή και παρέδωσε εκεί το πνεύμα της.
Εκκλησιαστικές πηγές αναφέρουν ακόμη ότι οι διώκτες της θανατώθηκαν από Αγγέλους του Κυρίου.
Η αναφορά αυτή μπορεί να διαβαστεί και συμβολικά, ως τρόπος να εκφραστεί η θεία δικαιοσύνη και η οριστική απελευθέρωση της Αγίας από εκείνους που την καταδίωκαν.
Δεν είναι απαραίτητο να θεωρηθεί ότι οι Άγγελοι άσκησαν κυριολεκτικά βίαιη δράση.
Άλλωστε, στην ορθόδοξη παράδοση οι Άγγελοι συνδέονται πρωτίστως με την υπηρεσία του Θεού, την προστασία και το καλό.
Παράλληλα, όμως, η χριστιανική γραμματεία περιλαμβάνει περιπτώσεις όπου Άγγελοι παρουσιάζονται ως όργανα θείας κρίσης.
Έτσι, το συγκεκριμένο χωρίο μπορεί να αποδίδει με παραστατικό τρόπο το τέλος των διωκτών και την επικράτηση της θείας δικαιοσύνης.