Travel
Η περίεργη πρακτική στα ταξίδια να τυλίγουν το διαβατήριό τους με αλουμινόχαρτο υιοθετούν όλο και περισσότεροι ταξιδιώτες, φοβούμενοι ότι τα δεδομένα που βρίσκονται αποθηκευμένα στο ηλεκτρονικό τσιπ μπορεί να υποκλαπούν ασύρματα.
Σύμφωνα με όσους την ακολουθούν, το αλουμινόχαρτο λειτουργεί ως ένα πρόχειρο «φράγμα» που εμποδίζει την επικοινωνία του τσιπ με έναν εξωτερικό αναγνώστη.
Τα σύγχρονα ηλεκτρονικά διαβατήρια διαθέτουν ενσωματωμένο τσιπ RFID, το οποίο χρησιμοποιείται κατά τους συνοριακούς ελέγχους για την ηλεκτρονική επαλήθευση της ταυτότητας του ταξιδιώτη.
Στην περίπτωση των γερμανικών διαβατηρίων, το τσιπ βρίσκεται στην πλαστικοποιημένη σελίδα με τα στοιχεία του κατόχου και περιέχει πληροφορίες που συνδέονται με την ταυτότητά του.
Σε αυτές περιλαμβάνονται η φωτογραφία, το ονοματεπώνυμο και άλλα προσωπικά στοιχεία, ενώ αποθηκεύονται επίσης δύο δακτυλικά αποτυπώματα.
Αυτό είναι που έχει προκαλέσει ανησυχία σε ορισμένους ταξιδιώτες, οι οποίοι θεωρούν ότι κάποιος θα μπορούσε να πλησιάσει το διαβατήριο και να αποκτήσει πρόσβαση στις πληροφορίες του χωρίς την άδεια του κατόχου.
Πόσο εύκολο είναι να γίνει υποκλοπή
Παρά τους φόβους που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο, οι ειδικοί επισημαίνουν ότι ένα τέτοιο ενδεχόμενο δεν είναι τόσο απλό όσο παρουσιάζεται.
Το ηλεκτρονικό τσιπ έχει πολύ περιορισμένη εμβέλεια και για να επικοινωνήσει με έναν αναγνώστη απαιτείται αυτός να βρίσκεται σε εξαιρετικά μικρή απόσταση από το διαβατήριο. Επομένως, το σενάριο κάποιος να περνά απλώς δίπλα από έναν ταξιδιώτη και να «διαβάζει» τα στοιχεία του διαβατηρίου του είναι εξαιρετικά απίθανο υπό τις συνηθισμένες συνθήκες.
Τι κάνει το αλουμινόχαρτο
Το αλουμίνιο μπορεί να εμποδίσει τα ραδιοκύματα και, εφόσον χρησιμοποιηθεί ως κατάλληλη θωράκιση, να διακόψει την επικοινωνία του τσιπ με έναν αναγνώστη.
Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι κάθε ταξιδιώτης χρειάζεται να τυλίγει το διαβατήριό του με αλουμινόχαρτο.
Οι ειδικοί θεωρούν ότι στις καθημερινές συνθήκες ενός ταξιδιού ο κίνδυνος μη εξουσιοδοτημένης πρόσβασης στα δεδομένα του ηλεκτρονικού διαβατηρίου είναι ιδιαίτερα περιορισμένος.
Υπάρχει, μάλιστα, και ένα πρακτικό μειονέκτημα. Το διαβατήριο πρέπει να αφαιρείται από το αλουμινόχαρτο στους ελέγχους, γεγονός που μπορεί να κάνει τη διαδικασία πιο άβολη και να προκαλεί καθυστερήσεις.
Έτσι, η viral πρακτική φαίνεται να βασίζεται περισσότερο στον φόβο για μια πιθανή ψηφιακή υποκλοπή παρά σε έναν κίνδυνο που αντιμετωπίζει καθημερινά ο μέσος ταξιδιώτης.
