Ειδήσεις
Η πολιτική διάσταση του πολέμου των καρτέλ στο Μεξικό δεν έχει αναλυθεί με αποτέλεσμα να μην έχει γίνει κατανοητό ότι από πίσω τους δεν κρύβεται μόνο η παραγωγή και πώληση ναρκωτικών αλλά και ένα λαϊκό κίνημα.
Τα μεξικανικά καρτέλ εκφράζουν το εθνικιστικό ρεύμα στο Μεξικό καθώς θεωρούν τους εαυτούς τους αυθεντικούς διαδόχους του Εμιλιάνο Ζαπάτα και του Πάντσο Βίλα, με λίγα λόγια ως οι επαναστάτες που μάχονται κατά της ξένης κυριαρχίας και ειδικότερα κατά των «Γκρίνγκος» (Αμερικανών).
Ατό όσο και αν φαίνεται οξύμωρο έως και παρανοϊκό είναι κάτι πολύ συνηθισμένο και κατανοητό σε χώρες που χρησιμοποιούν το οργανωμένο έγκλημά τους ως προέκταση της εθνικής του θέλησης, όταν τα κράτη αυτά είναι φτωχά και αδύναμα.
Αυτό έγινε με την ιταλική Μαφία η οποία και εξήγαγε τον εαυτό της στις ΗΠΑ, όπου και δημιούργησε ένα πανίσχυρο παράρτημα (Οι Πέντε Οικογένειες της Νέας Υόρκης, το Chicago Outfit κ.α.), με την προοπτική να επιβληθεί εκ των έσω η ιταλική ισχύ στις ΗΠΑ (κάτι που κατάφερε σε αρκετά ικανοποιητικό βαθμό) και να προστατευτεί η ιταλική μειονότητα.
Ακόμα και η ίδρυση της ιταλικής Μαφίας, στην αρχή αποσκοπούσε στην προστασία του ιταλικού αγροτικού πληθυσμού από την αυθαιρεσία των μεγάλων γαιοκτημόνων.
Έγινε το ίδιο με την Γιακούζα της Ιαπωνίας, η οποία θεωρείται ως ο φύλακας των αυθεντικών ιαπωνικών αξιών. Ο δρόμος του Μπουσίντο θεωρείται ότι αυτή την στιγμή εξασκείται μόνο από τα μέλη της Γιακούζα.
Οι κινεζικές Τριάδες, επιβίωσαν στην Κίνα ασχέτως του πολιτικού καθεστώτος (είτε αυτοκρατορικό, είτε κομμουνιστικό) και συνεργάζονται με το κράτος για την προβολή της κινεζικής ισχύος σε όλο τον πλανήτη.
To ίδιο συμβαίνει και με τα μεξικανικά καρτέλ. Στο Μεξικό θεωρούν πως διαχρονικά η κυβέρνηση συνεργάζεται με τους Αμερικανούς (παλαιότερα με Γάλλους και Ισπανούς) και θεωρείται εχθρός του λαού, όπως το ίδιο ακριβώς θεωρείται και ο Αμερικανός.
Για τους Μεξικανούς οι ΗΠΑ «άρπαξαν» τα πλουσιότερα εδάφη τους καθώς Καλιφόρνια, Νέο Μεξικό, Αριζόνα, Νεβάδα, Γιούτα Τέξας, ακόμα και μέρη της Οκλαχόμα και του Κάνσας, ήταν δικά τους.
Συνολικά οι ΗΠΑ πήραν από το Μεξικό το 55% των εδαφών του!
Είναι ο μεγαλύτερος εχθρός τους και το μόνο που τους συνδέει είναι το γεγονός πως στις ΗΠΑ αυτή την στιγμή διαβιούν δεκάδες εκατομμύρια Μεξικανών που πλέον χαρακτηρίζονται (και εν πολλοίς είναι) Αμερικανοί.
Μεξικανοί που κυρίως διαβιούν στα… παλιά μεξικανικά εδάφη.
Γι΄αυτό τα καρτέλ έχουν καταφέρει να συνασπίσουν γύρω τους την πλειοψηφία του μεξικάνικου λαού.
Το 70% τάσσεται υπέρ τους. Φυσικά πρόκειται για τους φτωχότερους που δεν έχουν να περιμένουν κάτι από την κυβέρνηση και τις ΗΠΑ (οι Αμερικανοί είναι γνωστό ότι ποτέ δεν είναι γενναιόδωροι).
Πρόκειται για κάτι πολύ περισσότερο από απλές συμμορίες διακίνησης ναρκωτικών.
Η οικονομική τους ισχύ ξεπερνά προϋπολογισμούς μεσαίων κρατών.
Διαθέτουν την δύναμη να εξαπολύσουν ανταρτοπόλεμο υψηλής έντασης ακόμα και μέσα στις ΗΠΑ.
Τουλάχιστον στα παλιά μεξικάνικα εδάφη και όπου υπάρχουν λατινόφωνες συμμορίες «παραρτήματα» των καρτέλ.
Το γεγονός ότι ανακατεύτηκαν οι Αμερικανοί για να εξοντωθεί ο «Ελ Μέντσο» (Nemesio Oseguera Cervantes), ο ηγέτης και ιδρυτής του καρτέλ της Νέας Γενιάς του Χαλίσκο (CJNG), ενός από τα ισχυρότερα και πιο βίαια εγκληματικά δίκτυα στον κόσμο, έχει ξυπνήσει στους Μεξικανούς αντιαμερικανικά αντανακλαστικά, καθώς θυμίζειμ την προηγούμενη παρέμβασή τους το 1993 στην Κολομβία με την εξόντωση του Πάμπλο Εσκομπάρ.
Μόνο που το κύκλωμα των μεξικανικών καρτέλ είναι πολύ ισχυρότερο από αυτό του Μεντεγίν και βρίσκεται πολύ κοντά στις ΗΠΑ.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η νυν ηγεσία της Κολομβίας, προήλθε από τα ερείπια και τα αποκαΐδια του τότε λαϊκού κινήματος που εκφράζονταν αποκλειστικά από τον Π.Εσκομπάρ.
Η Μεξικανή πρόεδρος Κλαούντια Σέινμπαουμ βρίσκεται σε δύσκολη θέση καθώς από τη μία πλευρά έχει την αμερικανική πίεση και από την άλλη τους καρτελίστες οι οποίο0ι είναι αποφασισμένοι να κάνουν πόλεμο με τις ΗΠΑ και έχουν τον τρόπο να το κάνουν.
Τα καρτέλ συνολικά διαθέτουν 1 εκατομμύριο μαχητές. Έχουν δικές τους πολιτοφυλακές άριστα εξοπλισμένες και εκπαιδευμένες.
Αυτό φάνηκε και στην καταγραφή των απωλειών στις συγκρούσεις με τις δυνάμεις ασφαλείας.
Όσους νεκρούς είχε μία πλευρά, άλλους τόσους είχε και η άλλη.
Οι μαχητές των καρτέλ, δεν είναι πλέον χωριάτες που απλώς τους δόθηκε ένα τυφέκιο, όπως ήταν στις δεκαετίες του ’80 και του ’90.
Η πλειοψηφία τους πλέον αποτελείται από πρώην αστυνομικούς και πρώην στρατιωτικούς και κατά αυτό τον τρόπο μεταφέρουν το know how και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο μάχονται πλέον σαν τακτικός στρατός.
Ο δε εξοπλισμός τους εντυπωσιάζει. Ούτε τα αμερικανικά SWATS δεν τον διαθέτουν, τουλάχιστον, όχι στους μικρούς και μεσαίους αμερικανικούς δήμους (οι αστυνομίες στις ΗΠΑ είναι δημοτικές).
Aκόμα και οι εκτελεστές (σικάριος) των καρτέλ θεωρούνται από τους καλύτερους στον κόσμο καθώς δεν υπάρχει τίποτα στον κόσμο που να τους εμποδίσει από το να ολοκληρώσουν την όποια αποστολή τους.
Αυτή τη στιγμή, οι καρτελίστες κάνουν καλό στις ΗΠΑ γιατί συγκρατούν στην χώρα ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού που θα ήθελε να περάσει τα σύνορα με τις ΗΠΑ.
Αυτό που κάποιοι αναφέρουν ότι μέσω της παράνομης μετανάστευσης τα καρτέλ περνούν τα ναρκωτικά στις ΗΠΑ είναι ένας μύθος καθώς οι μεγάλες ποσότητες περνάνε διά θαλάσσης από τα λιμάνια του Λος Άντζελες, Μαϊάμι, Τάμπα και σαν Σαν Ντιέγκο.
Η αντίδραση που έχει ξεσπάσει στο Μεξικό αυτή τη στιγμή δείχνει τι θα ακολουθήσει μελλοντικά.
Μέχρι τώρα ακολουθούνταν η τακτική «δεν σας ενοχλούμε, μη μας ενοχλείτε» με την μεξικανική ομοσπονδιακή κυβέρνηση.
Αυτό τελείωσε.
Πρέπει να σημειωθεί ότι τα καρτέλ έχουν πολύ μεγάλα περιθώρια στρατολόγησης, καθώς πίσω από αυτήν κρύβονται μεγάλες μάζες πολιτών οι οποίες εκτός του γεγονότος ότι κάνουν ότι μπορούν για να ζήσουν απεχθάνονται και την αμερικανική επικυριαρχία.
Συνεπώς πρόθυμοι για «επανάσταση» υπάρχουν πάρα πολλοί.
Άνοιξε ο ασκός του Αιόλου στο Μεξικό και δεν προβλέπεται να κλείσει εύκολα.
