
(Ανανέωση από αρχικό κείμενο 14:43) Ραγδαίες είναι οι εξελίξεις στην υπόθεση της Βιολάντα, καθώς σε ανάκληση της λειτουργίας του οδεύει και το τρίτο εργοστάσιο της μπισκοτοβιομηχανίας.
Μετά το «λουκέτο» στο εργοστάσιο Vitafree που βρίσκεται στο 12ο χιλιόμετρο της Εθνικής Τρικάλων- Λαρίσης, λόγω έλλειψης των απαραίτητων πιστοποιητικών πυροπροστασίας, οι Αρχές ελέγχουν και μία τρίτη εγκατάσταση.
Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, το τρίτο εργοστάσιο της μπισκοτοβιομηχανίας «Βιολάντα» στη Λάρισα φαίνεται πως οδεύει επίσης προς ανάκληση λειτουργίας.
Ειδικότερα, όπως μετέδωσε ο ΣΚΑΪ, στο εργοστάσιο αυτό, παρόλο που δεν τροφοδοτείται με δεξαμενές υγραερίου, αλλά με ηλεκτροδότηση, φαίνεται πως υπάρχει «κρυφή» αποθήκη στα 300-400 μέτρα για την οποία επίσης δεν είχε εκδοθεί πιστοποιητικό πυρασφάλειας, ενώ παράλληλα δεν φαίνεται και στα πολεοδομικά σχέδια.
«Πλέον, ψάχνουμε να βρούμε τι είναι σωστό και όχι τι είναι λάθος στις εγκαταστάσεις της βιομηχανίας Βιολάντα» αναφέρουν χαρακτηριστικά αρμόδια στελέχη της Πυροσβεστικής.
Υπενθυμίζεται ότι, νωρίτερα αποφασίστηκε ότι στο δεύτερο εργοστάσιο εντοπίστηκε επίσης διαρροή αερίου.
Η Περιφέρεια Θεσσαλίας προχώρησε στο κλείσιμο της μονάδας, κάνοντας λόγο για «άμεσο κίνδυνο για την ασφάλεια των εγκαταστάσεων και των εργαζομένων λόγω μη ύπαρξης πιστοποιητικών ελέγχου δεξαμενών σε ισχύ και μη ύπαρξης πιστοποιητικού πυροπροστασίας».
Στο μεταξύ, ήδη από τον περασμένο Ιούλιο γραφείο Μηχανολόγων Μηχανικών είχε καταθέσει προσφορά που αφορούσε δύο κτήρια της βιομηχανικής μονάδας, μεταξύ αυτών και το κτήριο στο οποίο σημειώθηκε η έκρηξη. Στη μελέτη που συνόδευε την προσφορά καταγράφονταν σοβαρές επισημάνσεις για ελλείψεις και αποκλίσεις από τη νομοθεσία.
Ειδικότερα, οι αποστάσεις μεταξύ των δεξαμενών δεν συμβάδιζαν με τις προβλέψεις της ισχύουσας νομοθεσίας, ενώ στο υφιστάμενο δίκτυο δεν είχαν αποτυπωθεί οι περιμετρικές διαστάσεις, όπως αναφέρει η ΕΡΤ. Παράλληλα, γινόταν λόγος για πίεση άνω του επιτρεπτού ορίου που διερχόταν από τις σωληνώσεις. Στη μελέτη προτεινόταν η εγκατάσταση ολοκληρωμένου συστήματος ασφαλείας, όπως ορίζεται από τη νομοθεσία πυροπροστασίας, λόγω του μεγέθους της επιχείρησης και του αριθμού των εργαζομένων.
Ιδιαίτερη αναφορά υπήρχε και στην κατάσταση της υπόγειας σωλήνωσης, η οποία φέρεται να παρουσίαζε έντονη διάβρωση. Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, η τοποθέτησή της είχε γίνει χωρίς την τήρηση βασικών κανόνων ασφαλείας.
Παράλληλα, στο τοπογραφικό διάγραμμα του εργοστασίου αποτυπωνόταν η ύπαρξη υπόγειων δεξαμενών, ενώ στον ίδιο χώρο λειτουργούσαν και υπέργειες εγκαταστάσεις. Ο τοπογράφος μηχανικός που δεν συμπεριέλαβε τον υπόγειο χώρο στο σχέδιο φέρεται να υποστήριξε ότι γνώριζε την ύπαρξή του, ωστόσο δεν τον δήλωσε, καθώς, όπως είπε, δεν ήταν σε λειτουργία και θεωρούνταν «χρηστικός» αλλά ανενεργός χώρος.