Υγεία
Στην κοινωνία του σήμερα, με τους γρήγορους, σχεδόν άπιαστους, ρυθμούς της, όλοι είμαστε εξοικειωμένοι με την έννοια του στρες. Αγχωνόμαστε για κάθε λογής κατάσταση και γεγονός, ενώ η ίδια η λέξη έχει γίνει κομμάτι του καθημερινού λεξιλογίου μας. Μπορεί να βιώσουμε αυτό το συναίσθημα που προέρχεται από την απώλεια ελέγχου σε διάφορες καταστάσεις, όπως η εργασία, οι σχέσεις, αλλά και ως αποτέλεσμα της υπάρχουσας πανδημίας. Μπορούμε, επίσης, να βιώσουμε άγχος όταν σκεφτόμαστε μελλοντικά γεγονότα στα οποία μπορεί να μην έχουμε τον έλεγχο. Είναι πιθανό να είμαστε αγχωμένοι και παρόλα αυτά να φαινόμαστε ήρεμοι, να συμπεριφερόμαστε φυσιολογικά και να κατορθώνουμε σημαντικά πράγματα. Το άγχος δεν έχει να κάνει με το να φαινόμαστε ή να ενεργούμε νευρικά.
1. Δυσκολεύεστε να ονοματίσετε τα συναισθήματά σας.
Αν περνάτε την ημέρα σας χωρίς να σκέφτεστε ιδιαίτερα πώς νιώθετε, αν έχετε δυσκολία να εξηγήσετε στους άλλους τι αισθάνεστε ή ρωτάτε σπάνια για το πώς αισθάνονται εκείνοι και δεν είστε σίγουροι τι σας κάνει να νιώθετε καλά ή άσχημα, μπορεί να αντιμετωπίζετε αλεξιθυμία (κατάσταση στην οποία το άτομο δεν μπορεί να κατανοήσει και να εκφράσει τα συναισθήματά του).
2. Ο χρόνιος πόνος ή άλλα προβλήματα υγείας άρχισαν σε μια περίοδο στρες ή αλλαγών.
Αν πάτε πίσω στον χρόνο, τότε που άρχισε να πονάει ο αυχένας ή η μέση σας ή εμφανίστηκε μια έντονη κόπωση, μπορείτε να διαπιστώσετε ότι ήταν μια ιδιαίτερα μεταβατική ή στρεσογόνος περίοδος. Ίσως το πρώτο σας παιδί να ξεκίνησε το σχολείο, το μεγαλύτερο να έφυγε από το σπίτι, ο σύζυγός σας να πήρε σύνταξη, ένας γονιός να πέθανε, να πήρατε προαγωγή στη δουλειά, να αποφοιτήσατε από το πανεπιστήμιο ή να ξεκινήσατε μια καινούργια δουλειά. Οι αλλαγές και το στρες είναι ιδιαίτερα επώδυνα, καθώς η έλλειψη ελέγχου σε αυτές τις περιπτώσεις μπορεί να οδηγήσει σε άγχος.
3. Δε μοιράζεστε τις συναισθηματικές σας μεταπτώσεις με άλλους.
Οι άνθρωποι που είναι ανοιχτοί στο να μοιραστούν τη ζωή τους με άλλους μιλούν για τα συναισθήματά τους. Οι άνθρωποι που συνδέονται με τους άλλους κυρίως μέσω δραστηριοτήτων όπως η δουλειά, ο αθλητισμός ή οι συζητήσεις για την πολιτική, ίσως να μην μπαίνουν στην ουσία των πραγμάτων ώστε να μιλήσουν για αυτό που θέλουν ή αισθάνονται.
4. Δεν ξέρετε τι θέλετε.
Όταν οι βασικές μας ανάγκες για σύνδεση με τους άλλους, επάρκεια και αυτονομία δεν καλύπτονται, θα βιώσουμε αρνητικά συναισθήματα. Αν, όμως, δεν γνωρίζουμε τις ανάγκες μας μπορεί να μην αντιλαμβανόμαστε και τι αισθανόμαστε όταν αυτές δεν ικανοποιούνται.
5. Οι στρατηγικές αντιμετώπισης δεν είναι υγιεινές.
Παρόλο που μπορεί να πείθετε τον εαυτό σας ότι είστε καλά, πίνετε περισσότερο αλκοόλ, ξεκινήσατε ξανά το τσιγάρο, ξοδεύετε περισσότερα χρήματα και χρόνο σε περιττά προϊόντα για να αντιμετωπίσετε τα προβλήματα ύπνου, βλέπετε περισσότερη τηλεόραση και αντιδράτε με θυμό σε μικρές ή και καθόλου ενοχλήσεις.
6. Υποφέρετε από ανεξήγητο πόνο.
Αν έχετε απαιτητική ζωή και ανεκπλήρωτες ανάγκες αλλά χωρίς σαφώς ορισμένα συναισθήματα, ο χρόνιος πόνος θα μπορούσε να είναι αυτό που αισθάνεστε στο τέλος. Το στρες που αισθάνεστε στη δουλειά, η δυστυχία στο σπίτι, οι πιέσεις της ζωής γεννούν συναισθήματα που μας βοηθούν να καταλάβουμε ότι κάτι δεν πάει καλά και χρειάζεται προσοχή. Σκεφτείτε τον πόνο ως έναν εναλλακτικό τρόπο που έχει ο εγκέφαλος να σας τραβήξει την προσοχή σε κάτι που δεν είναι σωστό, αν το συναισθηματικό σύστημα προειδοποίησης είναι «απενεργοποιημένο».
