Υγεία
Οι καιρικές συνθήκες ενδέχεται να βοηθούν τις υγειονομικές Αρχές να εντοπίζουν περιόδους κατά τις οποίες μπορεί να αυξηθούν οι εξωνοσοκομειακές καρδιακές ανακοπές, σύμφωνα με νέα μελέτη από την Ουγγαρία.
Οι ερευνητές ανέλυσαν 114.830 περιστατικά εξωνοσοκομειακής καρδιακής ανακοπής που καταγράφηκαν στη χώρα από τον Νοέμβριο του 2018 έως τον Δεκέμβριο του 2023. Στη συνέχεια συνέκριναν τα περιστατικά με δεδομένα για τη θερμοκρασία, την ταχύτητα των ανέμων, την ατμοσφαιρική πίεση, την υγρασία και την ποιότητα του αέρα.
Κατά μέσο όρο, καταγράφονταν 60,9 καρδιακές ανακοπές την ημέρα. Τα στοιχεία έδειξαν ότι τον χειμώνα τα περιστατικά ήταν κατά 17,8% περισσότερα σε σχέση με το καλοκαίρι.
Παράλληλα, κάθε πτώση της θερμοκρασίας κατά 1 βαθμό Κελσίου συνδεόταν με αύξηση κατά 1,4% στις ημερήσιες καρδιακές ανακοπές.
Σε ημέρες με τη μεγαλύτερη συχνότητα περιστατικών, οι ανακοπές ήταν 31,9% περισσότερες από το αναμενόμενο, δηλαδή περίπου 19 επιπλέον περιστατικά ημερησίως.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι η επίδραση των καιρικών συνθηκών δεν εμφανιζόταν απαραίτητα αμέσως. Σύμφωνα με την ανάλυση, μπορούσε να υπάρξει καθυστέρηση έως και τριών ημερών.
Με τη χρήση μοντέλων μηχανικής μάθησης, η θερμοκρασία και η ταχύτητα του ανέμου αναδείχθηκαν ως οι σημαντικότεροι προγνωστικοί παράγοντες.
Ωστόσο, οι ερευνητές επισημαίνουν ότι το μοντέλο δεν μπορεί να προβλέψει αν ένα συγκεκριμένο άτομο θα υποστεί καρδιακή ανακοπή. Η πρόβλεψη αφορά τον αριθμό των περιστατικών σε επίπεδο πληθυσμού.
Επιπλέον, πρόκειται για παρατηρησιακή μελέτη που πραγματοποιήθηκε σε μία χώρα, επομένως δεν αποδεικνύει ότι ο καιρός προκαλεί τις καρδιακές ανακοπές.
Το εύρημα θα μπορούσε, πάντως, να αξιοποιηθεί για την καλύτερη προετοιμασία των υπηρεσιών έκτακτης ανάγκης. Μια πρόγνωση για πιθανή αύξηση των περιστατικών θα μπορούσε να βοηθά ασθενοφόρα, διασώστες και νοσοκομεία να προετοιμάζονται εγκαίρως για αυξημένη ζήτηση.
Παράλληλα, οι ειδικοί επισημαίνουν ότι τόσο το ακραίο ψύχος όσο και η ακραία ζέστη μπορούν να επιβαρύνουν το καρδιαγγειακό σύστημα. Η προστασία από τις ακραίες θερμοκρασίες και η συνέχιση της prescribed θεραπείας χωρίς αυθαίρετες αλλαγές παραμένουν σημαντικά μέτρα πρόληψης.
