Η μέτρηση του πόνου απασχολεί τους επιστήμονες εδώ και δεκαετίες καθώς πολλές ιατρικές επεμβάσεις είναι ιδιαίτερα επίπονες.

Ήδη από το 1940, ερευνητές του Πανεπιστημίου Cornell είχαν παρουσιάσει το «dolorimeter», ένα εργαλείο καταγραφής του πόνου.

Σήμερα, οι μέθοδοι έχουν εξελιχθεί σημαντικά, όπως και η αναισθησιολογία, αφήνοντας πίσω εποχές όπου χρησιμοποιούνταν ακόμη και ουσίες όπως η κοκαΐνη.

Παράλληλα, αν και γνωρίζουμε ότι ψυχολογικές καταστάσεις – όπως ένας χωρισμός – μπορούν να προκαλέσουν έντονο πόνο, οι ειδικοί επισημαίνουν ότι υπάρχουν συγκεκριμένες ιατρικές πράξεις που θεωρούνται από τις πιο επώδυνες εμπειρίες για το ανθρώπινο σώμα.

Ο γιατρός πρωτοβάθμιας φροντίδας Dr. Dean Eggitt, μιλώντας στη Daily Mail, εξηγεί ότι επεμβάσεις όπως η σπονδυλοδεσία, οι επεμβάσεις ανοιχτής καρδιάς και η ολική αρθροπλαστική γόνατος συγκαταλέγονται στις πιο επώδυνες.

Όπως σημειώνει, ο βασικός λόγος δεν είναι τόσο η ίδια η χειρουργική πράξη, όσο η δύσκολη αποκατάσταση που ακολουθεί.

«Πρόκειται για επεμβάσεις που επηρεάζουν οστά και νεύρα και δεν επιτρέπουν πλήρη ακινητοποίηση. Η φυσικοθεραπεία που απαιτείται για την ανάρρωση μπορεί να είναι ιδιαίτερα επώδυνη», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Οσφυονωτιαία παρακέντηση

Η λεγόμενη «σπονδυλική παρακέντηση» γίνεται με την εισαγωγή βελόνας στο κάτω μέρος της σπονδυλικής στήλης, με τον ασθενή σε πλήρη συνείδηση. Χρησιμοποιείται τόσο για διάγνωση όσο και για θεραπεία.

Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, πολλοί ασθενείς περιγράφουν έντονη πίεση και μυρμηγκιάσματα, ενώ μετά μπορεί να εμφανιστούν πονοκέφαλοι και πόνος στη μέση.

Σε σπάνιες περιπτώσεις, υπάρχουν επιπλοκές όπως νευρική βλάβη ή θρόμβοι.

Βιοψία μυελού των οστών

Η λήψη μυελού των οστών – είτε για δωρεά είτε για διάγνωση ασθενειών όπως ο καρκίνος – γίνεται συνήθως από το ισχίο.

Παρά την τοπική αναισθησία, οι ασθενείς παραμένουν ξύπνιοι και συχνά αισθάνονται έντονο «τράβηγμα» κατά τη διαδικασία.

Μετά την επέμβαση, παρατηρούνται πόνος, μώλωπες και δυσφορία που μπορεί να διαρκέσουν αρκετές ημέρες.

Επέμβαση ανοιχτής καρδιάς

Η χειρουργική επέμβαση στην καρδιά απαιτεί το άνοιγμα του θώρακα και τη διάσπαση του στέρνου, το οποίο στη συνέχεια επανασυνδέεται με μεταλλικά σύρματα. Η πλήρης επούλωση μπορεί να διαρκέσει έως και τρεις μήνες.

Ο μετεγχειρητικός πόνος είναι έντονος και επιδεινώνεται με κινήσεις ή βήχα, ενώ δεν είναι σπάνια η δυσκαμψία ή το μούδιασμα σε περιοχές όπως η πλάτη, ο αυχένας και τα άνω άκρα.

Υστεροσκόπηση

Η υστεροσκόπηση αφορά την εξέταση της μήτρας μέσω ενός λεπτού οργάνου που εισάγεται από τον τράχηλο. Παρότι πρόκειται για συχνή διαδικασία, πολλές γυναίκες τη χαρακτηρίζουν ιδιαίτερα επώδυνη.

Σύμφωνα με το Βασιλικό Κολλέγιο Μαιευτήρων και Γυναικολόγων, περίπου μία στις τρεις γυναίκες αναφέρει επίπεδα πόνου 7 ή και υψηλότερα σε κλίμακα από το 1 έως το 10.

Ολική αρθροπλαστική γόνατος

Η αντικατάσταση γόνατος είναι μια απαιτητική επέμβαση, κατά την οποία αφαιρούνται τμήματα του μηριαίου και της κνήμης και αντικαθίστανται με τεχνητά υλικά.

Παρά την αναισθησία, η διαδικασία θεωρείται ιδιαίτερα τραυματική για οστά και νεύρα.

Η αποκατάσταση απαιτεί προσεκτικό σχεδιασμό της καθημερινότητας, ενώ οι ασθενείς καλούνται να κινητοποιηθούν σχετικά γρήγορα, πάντα με ιατρική καθοδήγηση.

Ο πόνος παραμένει υποκειμενικός

Παρά τις ιατρικές εκτιμήσεις, οι ειδικοί υπενθυμίζουν ότι ο πόνος είναι βαθιά προσωπική εμπειρία. Αυτό που για κάποιον είναι ανεκτό, για κάποιον άλλον μπορεί να είναι δυσβάσταχτο.

Και όπως λέγεται συχνά χαριτολογώντας, ίσως τελικά το πιο «αξιόπιστο» τεστ πόνου να παραμένει το να πατήσεις… ένα βύσμα στο πάτωμα.