Όσο η διεθνής προσοχή εστιάζεται στους πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς και τα drones, ένα πολύ πιο απλό και καταστροφικό οπλικό σύστημα αναδεικνύεται στον απόλυτο “εξολοθρευτή” των ουκρανικών αμυντικών γραμμών: οι ρωσικές κατευθυνόμενες βόμβες ολίσθησης (glide bombs).

Το μυστικό της ρωσικής επιτυχίας δεν είναι κάποιο νέο high-tech όπλο, αλλά ο συνδυασμός παλιών βομβών (σειρά FAB-500, 1500, 3000) με τη συλλογή καθοδήγησης UMPK (Universal Gliding and Correction Module).

Το κιτ προσθέτει στη βόμβα αναδιπλούμενα πτερύγια και ένα σύστημα αδρανειακής καθοδήγησης (INS/GPS).

Το αεροσκάφος φορέας (συνήθως Su-34) απελευθερώνει τη βόμβα δεκάδες χιλιόμετρα μακριά από τη γραμμή του μετώπου, εκτός της εμβέλειας των περισσότερων ουκρανικών αντιαεροπορικών συστημάτων μικρού βεληνεκούς. Η βόμβα ανεμοπορεί α και χτυπά με τεράστια ακρίβεια, λαμβάνοντας δεδομένα απο το ρωσικό GPS το GLONASS.

Γιατί οι glide bombs είναι “game changer”

Είναι κλάσμα του κόστους ενός πυραύλου cruise. Η Ρωσία μπορεί να εξαπολύει δεκάδες τέτοιες βόμβες καθημερινά, δημιουργώντας ένα ασταμάτητο σφυροκόπημα. Μια FAB-1500 ή μια FAB-3000 δεν προκαλεί απλώς ζημιά· ισοπεδώνει ολόκληρα συγκροτήματα κτιρίων που χρησιμοποιούνται ως οχυρά. Για τον αμυνόμενο, δεν υπάρχει πλέον ασφαλής θέση· το κτίριο παύει να υφίσταται.

Η έλλειψη κινητήρα (και άρα ακουστικού ίχνους ή θερμικής υπογραφής) σημαίνει ότι οι βόμβες αυτές είναι εξαιρετικά δύσκολο να εντοπιστούν και να αναχαιτιστούν από τα ραντάρ σε σύντομο χρόνο, προκαλώντας τρόμο στο πεζικό καθώς προσεγγίζουν εντελών αθόρυβα.

Η ιστορία των “πόλεων-φρουρίων” (όπως είδαμε σε προηγούμενες φάσεις του πολέμου) φτάνει στο τέλος της. Οι Ρώσοι κατάλαβαν ότι αντί να προσπαθούν να καταλάβουν μια πόλη “δωμάτιο-δωμάτιο” με βαρύ κόστος σε πεζικό, μπορούν απλά να την… κατεδαφίσουν εξ αποστάσεως. Όταν μια θέση μετατρέπεται σε σωρό από ερείπια, η άμυνα γίνεται αδύνατη, καθώς δεν υπάρχει πλέον ούτε κάλυψη ούτε ορατότητα για τους αμυνόμενους.

Η χρήση των glide bombs δείχνει μια ξεκάθαρη στροφή προς έναν πόλεμο φθοράς υψηλής ισχύος. Όσο η Ουκρανία δεν διαθέτει ικανή αεράμυνα μεγάλου βεληνεκούς (όπως Patriot ή αντίστοιχα συστήματα) για να “διώξει” τα αεροσκάφη-φορείς από την περιοχή εκτόξευσης, τα οχυρά της θα παραμένουν ευάλωτα σε αυτό το “βροχή” από χάλυβα και εκρηκτικά.