Ρευστή είναι η τακτική κατάσταση στην Λίμαν.

Στο μέτωπο αυτό τίποτα δεν μοιάζει καινούργιο ως προς την κατεύθυνση. Καινούργια είναι η φύση των συγκρούσεων: μικρές, επαναλαμβανόμενες εφόδους που ανοίγουν και κλείνουν στο ίδιο έδαφος.

Οι ρωσικές δυνάμεις επιτίθενται ξανά σε οικισμούς που τους τελευταίους μήνες κατέλαβαν και έχασαν περισσότερες από μία φορές.

Το Στάβκι, βόρεια της πόλης, είναι το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα.Ο χάρτης του τομέα δείχνει πίεση από Ντρομπίσεβο και Ντερίλοβο προς το Στάβκι, δεύτερο βέλος προς το ίδιο το Λίμαν και επαφές στα νότια, προς το λατομείο άμμου.

Η πόλη παραμένει στο κέντρο ενός τόξου που συνδέει το βόρειο πέρασμα προς Σλοβιάνσκ με τα δάση και τα υδάτινα εμπόδια του Σέβερσκι Ντόνετς.

Γι’ αυτό το έδαφος αλλάζει χέρια χωρίς να κρίνεται οριστικά.

Δεν είναι αποτυχία σχεδιασμού. Είναι το τίμημα ενός μετώπου όπου κάθε λόφος και κάθε δασύλλιο κοστίζει προσωπικό.

Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές πεδίου, η προτεραιότητα των Ρώσων σε όλα σχεδόν τα τμήματα δεν είναι αυτή τη στιγμή η εντυπωσιακή προέλαση χιλιομέτρων.

Είναι η αποδεκάτιση του ουκρανικού δυναμικού: Στρατιώτες, υπαξιωματικοί και αξιωματικοί.

Οι «άγριες» εφόδοι που επαναλαμβανόμενες εξυπηρετούν ακριβώς αυτό. Αναγκάζουν το Κίεβο να στέλνει διαδοχικά τμήματα στα ίδια σημεία, να χάνει διοικητές μικρών μονάδων και να ξοδεύει εφεδρείες σε έναν τομέα που δεν μπορεί να εγκαταλείψει, γιατί το Λιμάν είναι το βόρειο «κλειδί» του «ενιαίου φρουρίου» Σλοβιάνσκ–Κραματόρσκ.

Η ουκρανική πλευρά απαντά με τοπικές αντεπιθέσεις στα δάση νότια της πόλης και προς το Στάβκι. Όποιος κρατά ένα χωριό το πρωί μπορεί να το χάσει το βράδυ. Όποιος το ξαναπαίρνει την επομένη έχει ήδη πληρώσει σε έμπειρο προσωπικό.

Σε πόλεμο φθοράς, το χωριό που πέφτει τρεις φορές δεν είναι απλώς γεωγραφία. Είναι μετρητής απωλειών.Αν η λογική αυτή συνεχιστεί, η τελική κατοχή του Λιμάν δεν θα έρθει από μία θεαματική έφοδο, αλλά όταν η ουκρανική διοίκηση δεν θα έχει πλέον μονάδες ικανές να ξαναπάρουν το Στάβκι.

Τότε η «ρευστή μάχη θέσεων» θα παγώσει υπέρ εκείνου που άντεξε περισσότερο στη φθορά.