Σε ένα νέο μέτρο για την αντιμετώπιση της εξάπλωσης του λαγοκέφαλου στις ελληνικές θάλασσες, το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων προχωρά σε πιλοτική δράση οικονομικού κινήτρου για την αλίευσή του από επαγγελματίες αλιείς.

Στο πλαίσιο του σχεδίου, προβλέπεται «επικήρυξη» του ξενικού είδους με καθαρή αμοιβή που φτάνει έως και 5,33 ευρώ το κιλό, ποσό αυξημένο σε σχέση με αντίστοιχα προγράμματα άλλων χωρών της Μεσογείου, όπως η Κύπρος.

Η δράση συζητήθηκε σε σύσκεψη με εκπροσώπους αλιέων υπό την παρουσία του υπουργείου, με στόχο την ενίσχυση της συμμετοχής τους στην αντιμετώπιση του προβλήματος, το οποίο απειλεί το θαλάσσιο οικοσύστημα και τη βιωσιμότητα της ελληνικής αλιείας.

Το πρόγραμμα θα εφαρμοστεί πιλοτικά σε περιοχές όπως η Κρήτη και το Νότιο Αιγαίο, με ευρωπαϊκή χρηματοδότηση, και θα περιλαμβάνει επιστημονική παρακολούθηση, καταγραφή αλιευμάτων και εντοπισμό περιοχών εξάπλωσης του είδους.

Τα πρώτα μέτρα ενεργοποιούνται:

  • Επιδότηση αλιευτικού πετρελαίου για τον Απρίλιου και τον Μάιο: 0,16 ευρώ/ λίτρο
  • Επιδότηση αλιευτικού πετρελαίου για τον Ιούνιο: 0,12 ευρώ/ λίτρο
  • Μέγιστη καθαρή αμοιβή για την εξαλίευση λαγοκέφαλου: 5,33 ευρώ/ λίτρο
  • Πολιτική δράση σε Κρήτη και Νότιο Αιγαίο για τον λαγοκέφαλο, με ευρωπαϊκούς πόρους

Επίσης, η Κοινή Αλιευτική Πολιτική, σύμφωνα με το ΥΠΠΑΤ, έχει θέσει ως στόχο να δώσει πραγματικά εργαλεία στους επαγγελματίες αλιείς:

  • Άρση της απαγόρευσης χρηματοδότησης μηχανών, ώστε να μειωθεί το λειτουργικό κόστος και να ενισχυθεί η βιωσιμότητα του στόλου.
  • Εκσυγχρονισμός σκαφών, ώστε να καταστούν πιο ασφαλή, αποδοτικά και ανθεκτικά απέναντι στα καύσιμα, την κλιματική πίεση και τον μειωμένο θαλάσσιο χώρο.
  • Ανανέωση γενεών, με την προσαρμογή στην εθνική νομοθεσία ώστε ο κλάδος να προσελκύει νέους επαγγελματίες.

Παράλληλα, προβλέπεται ασφαλής διαχείριση της αλιευμένης βιομάζας, καθώς το κρέας του λαγοκέφαλου είναι ιδιαίτερα τοξικό, με σχέδια για καταστροφή του υλικού αλλά και ερευνητική αξιοποίηση μέσω επιστημονικών φορέων.

Οι αρχές επισημαίνουν ότι το μέτρο αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής για την προστασία των θαλάσσιων οικοσυστημάτων, με στόχο τον περιορισμό της εξάπλωσης του είδους, το οποίο έχει ήδη εγκατασταθεί μόνιμα στη Μεσόγειο.