
Τα ρωσικά αεροπορικά πλήγματα έχουν αχρηστεύσει, σχεδόν τις μισές ουκρανικές σιδηροδρομικές γραμμές.
Ο ισχυρισμός δεν έχει επίσημη επιβεβαίωση από το Κίεβο ως προς το ποσοστό του δικτύου αλλά και ούτε αναμένεται να γίνει κάτι τέτοιο.
Αυτό που είναι σαφές είναι η κατεύθυνση της ρωσικής αεροπορικής εκστρατείας: Συστηματικά χτυπήματα σε γραμμές, γέφυρες, υποσταθμούς, αποθήκες και τροχαίο υλικό, με κύριο βάρος στο Ντονμπάς, ώστε να κοπούν οι ροές στρατευμάτων, όπλων και πυρομαχικών προς το μέτωπο.
Η λογική είναι απλή. Χωρίς σιδηρόδρομο, το Κίεβο δυσκολεύεται να μεταφέρει μονάδες και εφόδια σε μεγάλη απόσταση και με ταχύτητα.
Οι ρωσικές πηγές εκτιμούν ότι το επόμενο στάδιο μπορεί να επεκταθεί στο σύνολο της υποδομής που τροφοδοτεί τον πόλεμο: Δρόμους, ράγες και αεροδιαδρόμους.
Στο ίδιο πνεύμα εντάσσεται και η έμφαση στο ανατολικό μέτωπο. Όποιος ελέγχει ή διακόπτει τις γραμμές προς Σλοβιάνσκ, Κραματόρσκ και τις υπόλοιπες συγκεντρώσεις δυνάμεων περιορίζει την ικανότητα του αντιπάλου να ανανεώνει το μέτωπο.
Τα στοιχεία της ουκρανικής πλευράς δείχνουν κλιμάκωση. Το 2026 η «Ουκραζαλιζνίτσια» αναφέρει περισσότερες από 1.500 επιθέσεις στο σιδηροδρομικό δίκτυο, αριθμό υψηλότερο από όλο το 2025.
Έχουν καταγραφεί ζημιές σε εκατοντάδες μηχανές και βαγόνια, καθυστερήσεις πολλών ωρών και χτυπήματα σε αμαξοστάσια, μεταξύ αυτών και στο Κίεβο.
Το Κίεβο τα θεωρεί ως ευρύτερη επίθεση κατά κρίσιμων συγκοινωνιών.Ο πόλεμος των μεταφορών δεν κρίνεται σε μία νύχτα. Κρίνεται στο αν οι γραμμές επισκευάζονται γρηγορότερα από ό,τι καταστρέφονται.
Αν η πίεση στον σιδηρόδρομο του Ντονμπάς συνεχιστεί με τον ίδιο ρυθμό, το ουκρανικό μέτωπο θα αναγκαστεί να στηρίζεται περισσότερο σε οδικές φάλαγγες — πιο αργές, πιο εκτεθειμένες και πιο εύκολα εντοπίσιμες.
Αυτό ακριβώς επιδιώκουν τα ρωσικά πλήγματα: όχι απλώς ζημιά στις ράγες, αλλά «στένεμα» του πολεμικού ανεφοδιασμού