Ουκρανός άνδρας βγήκε για τσιγάρο μπροστά από το σπίτι του και λίγα λεπτά αργότερα ήταν δεμένος στο δρόμο προς το κέντρο επιστράτευσης με τελικό προορισμό τα φονικά μέτωπα!

Η εικόνα αυτή κυκλοφορεί ως η ιστορία ενός Ουκρανού που «χάθηκε» μέσα σε λίγα λεπτά.

Δεν είναι μεμονωμένο ανέκδοτο. Άνδρες σε ηλικία στράτευσης απαγάγονται στον δρόμο από την Στρατονομία, στο παζάρι ή στη στάση και μπαίνουν σε βαν με προορισμό τα Κέντρα Στρατολόγησης, τα ΤCC.

Το Κίεβο έχει ανάγκη από άνδρες. Οι εθελοντές του 2022 τελείωσαν. Η λιποταξία και η φυγοστρατία αυξήθηκαν.

Τα κέντρα στρατολόγησης κυνηγούν όσους δεν εμφανίζονται και η αστυνομία έχει δεχθεί πάνω από 1,5 εκατομμύριο αιτήματα εντοπισμού μέσα στο 2026.

Ο Επίτροπος Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κατέγραψε χιλιάδες καταγγελίες για βία και αυθαιρεσία. Ο Ζελένσκι παραδέχθηκε το πρόβλημα και ζήτησε μεταρρύθμιση.

Στους δρόμους όμως η πρακτική συνεχίζεται. Όποιος δεν έχει χαρτί απαλλαγής μπορεί να περάσει από έλεγχο εγγράφων σε έλεγχο υγείας και από εκεί σε βασική εκπαίδευση μέσα σε λίγες εβδομάδες.

Το τίμημα της εξόδου έχει τιμή. Περίπου 10.000 δολάρια για να βγει κάποιος από το κέντρο, περισσότερα για να τον αφήσουν από το βαν, δεκάδες χιλιάδες για να περάσει τα σύνορα.

Για τον μέσο εργαζόμενο αυτά τα ποσά είναι άπιαστα. Έτσι η επιστράτευση γίνεται ταξική. Πληρώνει όποιος μπορεί. Στο μέτωπο πηγαίνει όποιος δεν μπορεί.  

Η κυβέρνηση υπόσχεται συμβόλαια, ψηφιακά κλητήρια και υπηρεσιακό μοντέλο στρατολόγησης. Οι πολίτες βλέπουν ακόμα περιπολίες και καβγάδες.

Στο Λβιβ τον Ιούλιο πλήθος ανέτρεψε όχημα στρατολόγων. Οι επιθέσεις κατά στελεχών των TCC έχουν εκτοξευθεί.

Ο πόλεμος εξαντλεί και τις δύο πλευρές του ίδιου μηχανισμού: αυτούς που αρπάζουν και αυτούς που αρπάζονται.