
Πολλοί έχουν σταθεί στην επιθετική ικανότητα του Νορβηγού Έρλινγκ Χάλαντ, να βάζει γκολ από παντού και με οποιονδήποτε τρόπο και μάλιστα γνωρίζοντας πως να παίρνει το καλύτερο από τον σωματότυπο που διαθέτει, όπως φάνηκε στο πρώτο του γκολ στον αγώνα κατά της Βραζιλίας.
Τότε σε όλους έκανε εντύπωση πως έτρεξε στα τελευταία δευτερόλεπτα να μπει στην μεγάλη περιοχή και να πάρει την κεφαλιά.
For 90% of the game, Haaland just lurks around. He hardly even pays attention to the ball.
But then – out of a sudden – at the exact right moment, he awakens, scores a historic goal, and immediately goes back to lurking around.
He cannot be replicated. pic.twitter.com/LkC3PmY20A
— Trita Parsi (@tparsi) July 6, 2026
Στην πραγματικότητα αυτό το κάνει συνέχεια και χρησιμοποιεί την ξαφνική επιτάχυνση για να ξεφύγει από τους αντιπάλους του.
Δεν το έκανε μόνο αυτός όμως. Ο ποδοσφαιρικός του «πρόγονος» ήταν ο Γερμανός επιιθετικός των δεκαετιών 70′ και 80′, ο Χορστ Χρούμπες.
Ο Χρούμπες ήταν για πολλούς ο καλύτερος κεφαλοσφαιριστής που πέρασε ποτέ σε μία εποχή που η μπάλα προκαλούσε «κουδούνισμα» στο κεφάλι γιατί ήταν σκληρή και βαριά (καμία σχέση με την σημερινή «αερόμπαλα»).
Το γκολ το είχε στην «τσέπη» του. Η κεφαλιά στο ποδόσφαιρο, όπως και το ριμπάουντ στο μπάσκετ, είναι θέμα αντίληψης και όχι σωματικών προσόντων (παίζουν ρόλο και αυτά αλλά όχι πρωτεύοντα).
Μεγαλούργησε και με την εθνική Γερμανίας και με το Αμβούργο το οποίο τότε είχε μία εκπληκτική ομάδα που «χτυπούσε» στα ίσα την Μπάγερν Μονάχου.