
Υπάρχουν SUV που δείχνουν έτοιμα για περιπέτεια και υπάρχουν εκείνα που δεν χρειάζεται να το αποδείξουν. Το Defender ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία.
Στην εκδήλωση Defender Off-Road Experience της Π. Πετρόπουλος στο Iaveris Park, το βρετανικό μοντέλο βρέθηκε στο φυσικό του περιβάλλον: μακριά από τη βιτρίνα της πόλης και πολύ πιο κοντά στο χώμα, στις μεγάλες κλίσεις και στις συνθήκες για τις οποίες δημιουργήθηκε εξαρχής.
Το ενδιαφέρον είναι ότι όσο περισσότερο εξελίσσεται το Defender ως premium προϊόν τόσο πιο έντονα μοιάζει να θέλει να υπενθυμίσει ότι πίσω από τα ακριβά υλικά, τις μεγάλες οθόνες και την πολυτέλεια εξακολουθεί να υπάρχει ένα αυθεντικό off roader. Και η συγκεκριμένη εκδήλωση ουσιαστικά αυτό προσπάθησε να αναδείξει.
Η πρώτη επαφή έγινε στην ειδικά διαμορφωμένη off-road διαδρομή του Iaveris Park, με συνοδό εκπαιδευτή. Από τις πρώτες κιόλας κλίσεις καταλαβαίνεις ότι το Defender αντιμετωπίζει τα εμπόδια με μια σχεδόν εκνευριστική ευκολία. Σημεία που από μέσα φαίνονται αρκετά πιο δύσκολα απ’ ό,τι δείχνουν απ’ έξω, το αυτοκίνητο τα περνά χωρίς δράμα, χωρίς απότομα τινάγματα και χωρίς να σε βάζει στη διαδικασία να σκεφτείς ιδιαίτερα τι πρέπει να κάνεις.
Σε μεγάλο βαθμό αυτό οφείλεται στα ηλεκτρονικά συστήματα. Το Terrain Response, το Hill Descent Control και το νέο Adaptive Off Road Cruise Control λειτουργούν συνεχώς στο παρασκήνιο, επιτρέποντας στον οδηγό να συγκεντρωθεί περισσότερο στη γραμμή που ακολουθεί και λιγότερο στη διαχείριση της πρόσφυσης.
Το εντυπωσιακό όμως δεν είναι τόσο η τεχνολογία, όσο η αίσθηση εφεδρείας που σου δημιουργεί το αυτοκίνητο. Σε κανένα σημείο της διαδρομής δεν νιώθεις ότι το Defender πλησιάζει τα όριά του. Αντιθέτως, σου δίνει διαρκώς την εντύπωση ότι μπορεί να κάνει πολύ περισσότερα από όσα τελικά του ζητάς.
Και μάλλον εκεί βρίσκεται όλη η ουσία του μοντέλου. Σε μια εποχή όπου τα περισσότερα SUV περιορίζονται σε έναν lifestyle χαρακτήρα, το Defender εξακολουθεί να διαθέτει πραγματική μηχανολογική υπόσταση εκτός δρόμου. Δεν βασίζεται μόνο στην εικόνα ή στο όνομα. Η τετρακίνηση, η γεωμετρία του αμαξώματος, οι μεγάλες διαδρομές των αναρτήσεων και συνολικά η φιλοσοφία του αυτοκινήτου αποδεικνύουν ότι παραμένει ένα αυθεντικό all-terrain.
Αυτό γίνεται ακόμη πιο ξεκάθαρο όταν συνειδητοποιείς πως οι περισσότερες δυνατότητές του δύσκολα θα αξιοποιηθούν ποτέ από τον μέσο ιδιοκτήτη. Και όμως, είναι εκεί. Όχι για επίδειξη, αλλά ως κομμάτι της ταυτότητάς του.
Το δεύτερο μέρος της εμπειρίας είχε τελείως διαφορετικό χαρακτήρα. Με τον Κωνσταντίνο Μαρκουίζο πίσω από το τιμόνι, η διαδρομή συνδύαζε χώμα και άσφαλτο σε πιο γρήγορο ρυθμό, επιτρέποντας στο Defender να δείξει πόσο διαφορετικό αυτοκίνητο είναι τελικά σε σχέση με αυτό που περιμένεις όταν το κοιτάζεις στατικά.
Παρά τον όγκο και το βάρος του, κρύβει αρκετά καλά τις διαστάσεις του όταν κινείται γρήγορα. Οι αντιδράσεις του είναι πιο ελεγχόμενες απ’ όσο φαντάζεσαι, η πρόσφυση παραμένει υψηλή και συνολικά η αίσθηση πίσω από το τιμόνι θυμίζει περισσότερο μεγάλο πολυτελές SUV παρά καθαρόαιμο off roader.
Και όμως, λίγα λεπτά πριν, το ίδιο αυτοκίνητο ανέβαινε απότομες χωμάτινες πλαγιές με τρόπο σχεδόν αδιάφορο.