
Είναι μια κίνηση που κάνουμε σχεδόν μηχανικά. Πλησιάζουμε σε μια δύσκολη θέση στάθμευσης, κοιτάζουμε καθρέφτες, υπολογίζουμε αποστάσεις και ξαφνικά το χέρι πηγαίνει στο ηχοσύστημα: χαμηλώνουμε τη μουσική.
Ακούγεται παράλογο. Άλλωστε, τα μάτια παρκάρουν το αυτοκίνητο και όχι τα αυτιά. Κι όμως, υπάρχει μια πολύ λογική εξήγηση.
Ο εγκέφαλος έχει περιορισμένη προσοχή
Ο ανθρώπινος εγκέφαλος επεξεργάζεται συνεχώς τεράστιο όγκο πληροφοριών. Όταν όμως πρέπει να εκτελέσουμε μια απαιτητική εργασία, οι διαθέσιμοι γνωστικοί πόροι δεν είναι απεριόριστοι.
Το παρκάρισμα –ιδιαίτερα σε στενό χώρο– απαιτεί ταυτόχρονα έλεγχο καθρεφτών, εκτίμηση αποστάσεων, αντίληψη του χώρου, χειρισμό του τιμονιού και παρακολούθηση πεζών ή άλλων αυτοκινήτων.
Η μουσική είναι ακόμη ένα ερέθισμα
Παρότι μπορεί να μη δίνουμε συνειδητά σημασία σε ένα τραγούδι, ο εγκέφαλος εξακολουθεί να επεξεργάζεται τον ήχο.
Αν υπάρχουν στίχοι, δυνατή ένταση ή ένα τραγούδι που μας τραβά ιδιαίτερα την προσοχή, η ακουστική πληροφορία ανταγωνίζεται ως έναν βαθμό τις υπόλοιπες πληροφορίες που πρέπει να διαχειριστούμε.
Χαμηλώνοντας τη μουσική, αφαιρούμε ένα περιττό ερέθισμα.
Γιατί νιώθουμε ότι ξαφνικά «βλέπουμε καλύτερα»;
Η ακοή μας φυσικά δεν εμποδίζει άμεσα την όρασή μας. Όμως η προσοχή αποτελεί κοινό γνωστικό πόρο.
Όταν μειώνεται η ακουστική διέγερση, μπορούμε να επικεντρωθούμε περισσότερο σε αυτό που βλέπουμε. Έτσι έχουμε την υποκειμενική αίσθηση ότι μπορούμε να υπολογίσουμε καλύτερα την απόσταση από το διπλανό αυτοκίνητο ή το πεζοδρόμιο.
Το ίδιο κάνουμε και σε άλλες δύσκολες στιγμές
Δεν συμβαίνει μόνο στο παρκάρισμα. Πολλοί οδηγοί χαμηλώνουν τη μουσική όταν ψάχνουν έναν άγνωστο δρόμο, όταν προσπαθούν να διαβάσουν μια πινακίδα ή όταν κινούνται σε ένα δύσκολο σημείο.
Αντίστοιχα, μπορεί να ζητήσουμε από κάποιον να κάνει ησυχία όταν προσπαθούμε να λύσουμε ένα δύσκολο πρόβλημα ή να θυμηθούμε κάτι σημαντικό.
Υπάρχει και ένας δεύτερος λόγος
Η χαμηλότερη μουσική μάς επιτρέπει να ακούμε καλύτερα το περιβάλλον: προειδοποιητικούς ήχους, κόρνες, αισθητήρες παρκαρίσματος, άλλους οδηγούς ή κάποιον πεζό.
Έτσι, η αυθόρμητη κίνηση να χαμηλώσουμε το ραδιόφωνο δεν είναι καθόλου τόσο παράξενη όσο φαίνεται. Ο εγκέφαλος απλώς προσπαθεί να μειώσει τον «θόρυβο» για να αφιερώσει περισσότερη προσοχή σε μια εργασία που εκείνη τη στιγμή θεωρεί σημαντικότερη.