Auto - Moto
Πολλοί έχουν παρατηρήσει ότι στα περισσότερα αυτοκίνητα τα πίσω παράθυρα δεν κατεβαίνουν μέχρι κάτω, σε αντίθεση με τα μπροστινά, και έχουν αναρωτηθεί γιατί συμβαίνει αυτό.
Η εξήγηση δεν βρίσκεται τόσο στην ασφάλεια των παιδιών ή στο κόστος κατασκευής, αλλά κυρίως στη σχεδίαση και τη γεωμετρία των πίσω θυρών.
Οι πίσω πόρτες περιορίζονται από τους θόλους των πίσω τροχών. Η καμπύλη που δημιουργείται στο κάτω μέρος της πόρτας μειώνει τον διαθέσιμο χώρο στο εσωτερικό της. Έτσι, όταν το τζάμι είναι μεγαλύτερο από το ύψος που διαθέτει η κοιλότητα της πόρτας, δεν μπορεί να κατέβει ολόκληρο.
Παράλληλα, στο εσωτερικό της πόρτας υπάρχει μια σειρά από εξαρτήματα που καταλαμβάνουν πολύτιμο χώρο. Εκεί βρίσκονται ο μηχανισμός ανύψωσης και καθόδου του τζαμιού, ο ηλεκτροκινητήρας, η κλειδαριά, οι καλωδιώσεις, τα ηχεία, το μονωτικό υλικό, αλλά και ενισχυτικές μπάρες που συμβάλλουν στην προστασία των επιβατών σε περίπτωση πλευρικής σύγκρουσης.
Όλα αυτά περιορίζουν ακόμη περισσότερο τον διαθέσιμο χώρο για την κίνηση του πίσω κρυστάλλου. Γι’ αυτό και οι σχεδιαστές συχνά επιλέγουν να αφήνουν ένα μικρό τμήμα του παραθύρου να παραμένει έξω από την πόρτα όταν αυτό ανοίγει.
Υπάρχουν, βέβαια, και αυτοκίνητα στα οποία τα πίσω παράθυρα κατεβαίνουν πλήρως. Αυτό γίνεται συνήθως όταν οι πίσω πόρτες διαθέτουν περισσότερο χώρο ή όταν χρησιμοποιείται ένα σταθερό τριγωνικό τζάμι δίπλα στο κινητό τμήμα του παραθύρου.
Με αυτόν τον τρόπο μειώνεται το μέγεθος του τζαμιού που πρέπει να αποθηκευτεί μέσα στην πόρτα και έτσι μπορεί να κατέβει ολόκληρο.
Σε ορισμένα μοντέλα χρησιμοποιούνται επίσης πιο σύνθετοι μηχανισμοί, οι οποίοι επιτρέπουν στο τζάμι να κινείται υπό γωνία. Ωστόσο, τέτοιες λύσεις αυξάνουν την πολυπλοκότητα, το βάρος και το κόστος κατασκευής.
Έτσι, την επόμενη φορά που θα παρατηρήσετε ότι το πίσω παράθυρο του αυτοκινήτου δεν κατεβαίνει μέχρι κάτω, η αιτία βρίσκεται κυρίως στον διαθέσιμο χώρο μέσα στην πόρτα και στη θέση του πίσω τροχού.
