Ελληνική Πολιτική
Η σχολική χρονιά ανοίγει στις 11 Σεπτεμβρίου με χιλιάδες ακάλυπτες τάξεις. Η πρώτη φάση προσλήψεων αναπληρωτών κλείδωσε για την 1η Σεπτεμβρίου, με περίπου 30.000 ονόματα.
Τα υπόλοιπα κενά μένουν για τις επόμενες φάσεις —ή για την τύχη. Οι ομοσπονδίες μιλούν για τουλάχιστον 45.000 λειτουργικές ανάγκες.
Εκπαιδευτικά μέσα μιλούν για σχεδόν 50.000 πριν καν αρχίσει η χρονιά. Η διαφορά δεν είναι λεπτομέρεια. Είναι τάξεις χωρίς δάσκαλο.
Το υπουργείο Παιδείας παρουσιάζει τους 5.259 μόνιμους διορισμούς του Αυγούστου και τις 30.000 προσλήψεις της Α΄ φάσης ως επάρκεια.
Δεν είναι. Η Α΄ φάση δεν καλύπτει το σύνολο.
Υπάρχει έγκριση για περισσότερες θέσεις μέσα στη χρονιά —γύρω στις 45.000 συνολικά—, που σημαίνει ότι χιλιάδες ανάγκες θα μείνουν ανοιχτές τον Σεπτέμβριο και θα «κλείσουν» με καθυστέρηση, όταν τα τμήματα έχουν ήδη χάσει εβδομάδες.
Παράλληλη στήριξη, ειδική αγωγή, νησιά και απομακρυσμένα σχολεία πληρώνουν πρώτα τον λογαριασμό.
Η κυβέρνηση βαφτίζει ως διαχείριση αυτό που είναι μόνιμη προσωρινότητα.
Χρόνια τώρα το δημόσιο σχολείο στηρίζεται σε αναπληρωτές που κάθε καλοκαίρι ξανακάνουν αίτηση, αλλάζουν νομό και περιμένουν φάσεις.
Οι μόνιμοι διορισμοί υπάρχουν, αλλά δεν σβήνουν την τρύπα. Γι’ αυτό το πρώτο κουδούνι της 11ης Σεπτεμβρίου δεν θα βρει παντού δάσκαλο στην έδρα.
Θα βρει διευθυντές να μοιράζουν ώρες, γονείς να περιμένουν και μαθητές σε τμήματα που ανοίγουν «με ό,τι έχει».
Για τα υπόλοιπα κενά, «έχει ο Θεός» και η Β΄, η Γ΄ και η Δ΄ φάση, όταν και αν έρθουν.
