
Η Αφροδίτη μπορεί να είχε κάποτε δικό της φυσικό δορυφόρο, ο οποίος όμως δεν κατάφερε να παραμείνει σε τροχιά γύρω από τον πλανήτη.
Νέα επιστημονική μελέτη εξετάζει το ενδεχόμενο η εξαιρετικά αργή περιστροφή της Αφροδίτης να οδήγησε σταδιακά τον υποθετικό δορυφόρο προς τον πλανήτη, μέχρι την τελική του σύγκρουση με την επιφάνειά του.
Η συγκεκριμένη θεωρία παρουσιάστηκε από επιστήμονες του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας και βασίζεται σε υπολογιστικά μοντέλα που προσομοίωσαν τη βαρυτική αλληλεπίδραση της Αφροδίτης με υποθετικούς δορυφόρους διαφορετικού μεγέθους.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, η ιδιαίτερη περιστροφή της Αφροδίτης θα μπορούσε να έχει καθορίσει την τύχη ενός τέτοιου σώματος.
Αντί να απομακρύνεται από τον πλανήτη, όπως συμβαίνει σταδιακά με τη Σελήνη της Γης, ο δορυφόρος θα μπορούσε να χάνει τροχιακή ενέργεια και να κινείται όλο και πιο κοντά στην Αφροδίτη.
Η Αφροδίτη περιστρέφεται εξαιρετικά αργά
Η Αφροδίτη χρειάζεται περίπου 243 γήινες ημέρες για να πραγματοποιήσει μία πλήρη περιστροφή γύρω από τον άξονά της. Η Γη, αντίθετα, ολοκληρώνει την περιστροφή της σε περίπου 24 ώρες.
Η διαφορά αυτή θεωρείται σημαντική για τη δυναμική μεταξύ ενός πλανήτη και του φυσικού του δορυφόρου.
Στην περίπτωση της Γης, η περιστροφή του πλανήτη και η βαρυτική αλληλεπίδραση με τη Σελήνη έχουν ως αποτέλεσμα η Σελήνη να απομακρύνεται από τη Γη κατά περίπου 4 εκατοστά κάθε χρόνο.
Η κατάσταση στην Αφροδίτη μπορεί να είναι διαφορετική. Τα μοντέλα της νέας μελέτης δείχνουν ότι η πολύ αργή περιστροφή του πλανήτη θα μπορούσε να προκαλεί την αντίθετη εξέλιξη, οδηγώντας έναν δορυφόρο προς την Αφροδίτη αντί να τον απομακρύνει.
Ο δορυφόρος θα κατέληγε στην επιφάνεια
Ο αστροφυσικός Στίβεν Κρέιν, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, ανέφερε ότι εάν η Αφροδίτη είχε κάποτε δορυφόρο, πιθανότατα δεν θα μπορούσε να τον διατηρήσει για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν υπολογιστικές προσομοιώσεις για να εξετάσουν την πορεία υποθετικών δορυφόρων διαφορετικού μεγέθους. Στα σενάρια που εξετάστηκαν, η κατάληξη ήταν παρόμοια: ο δορυφόρος θα έχανε σταδιακά ύψος και τελικά θα συγκρουόταν με τον πλανήτη.
Ένα τέτοιο γεγονός θα μπορούσε να είχε συμβεί μέσα στο πρώτο δισεκατομμύριο χρόνια της ιστορίας της Αφροδίτης, όταν το Ηλιακό Σύστημα βρισκόταν ακόμη στα πρώτα στάδια της εξέλιξής του.
Η θεωρία, ωστόσο, δεν αποτελεί απόδειξη ότι η Αφροδίτη είχε πράγματι δικό της δορυφόρο. Οι επιστήμονες εξετάζουν ένα πιθανό σενάριο που θα μπορούσε να εξηγήσει γιατί ο πλανήτης δεν διαθέτει σήμερα φυσικό δορυφόρο.
Τι μπορεί να συνέβη στην αρχή του Ηλιακού Συστήματος
Κατά τα πρώτα στάδια σχηματισμού του Ηλιακού Συστήματος, μεγάλα βραχώδη σώματα κινούνταν γύρω από τον Ήλιο και οι συγκρούσεις μεταξύ τους ήταν συχνότερες.
Η Αφροδίτη, όπως και η Γη, θα μπορούσε να είχε δεχθεί μεγάλες συγκρούσεις από πρωτοπλανητικά σώματα. Μάλιστα, η θέση της πιο κοντά στον Ήλιο αποτελεί έναν από τους παράγοντες που εξετάζονται όταν οι επιστήμονες μελετούν την εξελικτική της πορεία.
Μέχρι σήμερα έχουν διατυπωθεί διάφορες θεωρίες για την απουσία δορυφόρου από την Αφροδίτη. Μία από αυτές υποστηρίζει ότι δεν απέκτησε ποτέ φυσικό δορυφόρο, ενώ άλλες εξετάζουν το ενδεχόμενο να είχε κάποτε έναν, ο οποίος καταστράφηκε μετά από κάποια μεγάλη σύγκρουση.
Η νέα μελέτη προσθέτει ένα διαφορετικό ενδεχόμενο: ο δορυφόρος μπορεί να μην καταστράφηκε από κάποιο άλλο σώμα, αλλά να οδηγήθηκε σταδιακά προς την ίδια την Αφροδίτη εξαιτίας της δυναμικής του συστήματος.
Η «δίδυμη» της Γης με ακραίες συνθήκες
Η Αφροδίτη είναι παρόμοια με τη Γη σε μέγεθος, μάζα και βραχώδη σύσταση, γι’ αυτό και συχνά χαρακτηρίζεται ως «δίδυμη» του πλανήτη μας.
Οι συνθήκες στην επιφάνειά της, όμως, είναι εντελώς διαφορετικές. Η πυκνή ατμόσφαιρά της προκαλεί ένα εξαιρετικά ισχυρό φαινόμενο θερμοκηπίου, με τη θερμοκρασία να φτάνει περίπου τους 471 βαθμούς Κελσίου.
Η μελέτη της Αφροδίτης θεωρείται σημαντική για την κατανόηση όχι μόνο της δικής της ιστορίας, αλλά και της εξέλιξης των βραχωδών πλανητών γενικότερα.
Οι επόμενες αποστολές DAVINCI+ και VERITAS της NASA αναμένεται να προσφέρουν νέα στοιχεία για την ατμόσφαιρα, την επιφάνεια και τη γεωλογική ιστορία της Αφροδίτης, βοηθώντας τους επιστήμονες να εξετάσουν καλύτερα πώς διαμορφώθηκε ο πλανήτης και γιατί κατέληξε τόσο διαφορετικός από τη Γη.