
Όσοι έχουν δει φωτογραφίες από το διάστημα ίσως έχουν αναρωτηθεί γιατί, ενώ ο Ήλιος λάμπει έντονα, ο ουρανός γύρω του παραμένει κατάμαυρος.
Η απάντηση βρίσκεται στην απουσία ατμόσφαιρας και στον τρόπο με τον οποίο ταξιδεύει το φως.
Στη Γη, το ηλιακό φως συναντά την ατμόσφαιρα και διασκορπίζεται από τα μόρια του αέρα και τα μικροσκοπικά σωματίδια που περιέχει. Το φαινόμενο αυτό, γνωστό ως σκέδαση Rayleigh, διαχέει κυρίως το μπλε τμήμα του φωτός, με αποτέλεσμα ο ουρανός να φαίνεται γαλάζιος κατά τη διάρκεια της ημέρας.
Στο διάστημα, όμως, η κατάσταση είναι εντελώς διαφορετική. Εκεί επικρατεί σχεδόν απόλυτο κενό, χωρίς αέρα ή άλλα σωματίδια που θα μπορούσαν να διασκορπίσουν το φως προς όλες τις κατευθύνσεις. Έτσι, οι ακτίνες του Ήλιου ταξιδεύουν ευθύγραμμα και φωτίζουν μόνο τα αντικείμενα που συναντούν, χωρίς να «χρωματίζουν» το περιβάλλον.
Αυτός είναι ο λόγος που οι αστροναύτες βλέπουν τον Ήλιο ως έναν εξαιρετικά λαμπρό δίσκο, ενώ ο ουρανός γύρω του παραμένει μαύρος, ακόμη και όταν βρίσκονται στο φως της ημέρας.
Το ίδιο το διάστημα δεν εκπέμπει φως, γι’ αυτό και λειτουργεί ως ένα σκοτεινό φόντο, πάνω στο οποίο ξεχωρίζουν τα άστρα, οι πλανήτες και οι γαλαξίες. Η αντίθεση αυτή αποτελεί μία από τις πιο εντυπωσιακές εικόνες που καταγράφονται έξω από τη Γη και υπενθυμίζει πόσο σημαντικό ρόλο παίζει η ατμόσφαιρα του πλανήτη μας στον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τον ουρανό.