Σε μια νέα, ιστορική φάση εισέρχεται ο Μεγάλος Επιταχυντής Αδρονίων (LHC) στο CERN, καθώς η επιστημονική κοινότητα προετοιμάζεται για το μεγαλύτερο και πιο φιλόδοξο «σβήσιμο» των τελευταίων ετών.

Μετά από χρόνια συνεχών πειραμάτων, συγκρούσεων σωματιδίων και ιστορικών ανακαλύψεων, ο εμβληματικός επιταχυντής στα γαλλοελβετικά σύνορα μπαίνει στην τελική ευθεία για να τεθεί εκτός λειτουργίας στο πλαίσιο του προγραμματισμένου «Long Shutdown 3» (LS3).

Η προσωρινή παύση των πειραμάτων, η οποία έχει ήδη γίνει αντικείμενο έντονων συζητήσεων και σεναρίων στο διαδίκτυο, δεν αποτελεί ξαφνική απόφαση, αλλά ένα προσεκτικά σχεδιασμένο βήμα για το μέλλον της πυρηνικής φυσικής.

Ο επιταχυντής αναμένεται να σιγήσει προκειμένου να πραγματοποιηθούν ριζικές τεχνικές αναβαθμίσεις, με τον ορίζοντα επαναλειτουργίας του να τοποθετείται για το 2030.

Ο κύριος στόχος αυτής της πολυετούς διακοπής είναι η μετατροπή του LHC στον λεγόμενο «High-Luminosity LHC» (HL-LHC).

Πρόκειται για ένα φαραωνικό έργο μηχανικής που θα επιτρέψει στον επιταχυντή να παράγει σημαντικά περισσότερες συγκρούσεις σωματιδίων.

Με τη νέα τεχνολογία, ο επιταχυντής θα συγκεντρώνει μέσα σε λίγα χρόνια περισσότερα δεδομένα από όσα συγκέντρωσε σε ολόκληρη την προηγούμενη λειτουργία του.

Οι επιστήμονες ευελπιστούν ότι η αυξημένη φωτεινότητα των δεσμών θα ξεκλειδώσει μυστικά που αφορούν τη σκοτεινή ύλη, τη σκοτεινή ενέργεια και φαινόμενα πέρα από το Καθιερωμένο

Η διαδικασία της απενεργοποίησης και της συντήρησης ενός τέτοιου ψηφιακού και μηχανικού θηρίου είναι εξαιρετικά περίπλοκη. Οι χιλιάδες υπεραγώγιμοι μαγνήτες που καθοδηγούν τις δέσμες σωματιδίων λειτουργούν σε θερμοκρασίες κοντά στο απόλυτο μηδέν (-271,3).Για να γίνουν οι εργασίες, τμήματα του επιταχυντή πρέπει σταδιακά να «ζεσταθούν» σε θερμοκρασία δωματίου, να αποσυναρμολογηθούν, να αντικατασταθούν με νέα, υπερσύγχρονα εξαρτήματα και στη συνέχεια να ψυχθούν ξανά. Πρόκειται για μια διαδικασία που απαιτεί ακρίβεια χιλιοστού και χιλιάδες ώρες εργασίας από κορυφαίους μηχανικούς από όλο τον κόσμο.