Πολύ πριν από τον Όμηρο και τα μεγάλα έπη της αρχαίας Ελλάδας, μια γυναίκα από τη Μεσοποταμία άφησε το όνομά της χαραγμένο στην ιστορία ως η πρώτη γνωστή συγγραφέας της ανθρωπότητας.

Η Ενχεντουάννα έζησε περίπου το 2300 π.Χ. και ήταν κόρη του Σαργών του Μεγάλου, ιδρυτή της Ακκαδικής Αυτοκρατορίας, της πρώτης μεγάλης πολυεθνικής αυτοκρατορίας στον κόσμο.

Ο πατέρας της την τοποθέτησε ως αρχιέρεια στον ναό του θεού της Σελήνης, Νάννα, στην πόλη Ουρ, έναν ρόλο που είχε όχι μόνο θρησκευτική αλλά και πολιτική σημασία.

Η Ενχεντουάννα αποτέλεσε τη γέφυρα ανάμεσα στους Ακκάδιους και τους Σουμέριους, ενώ απέκτησε σημαντική επιρροή στη διοίκηση του ναού.

Η μεγάλη της παρακαταθήκη όμως, ήταν η λογοτεχνία.

Με τη σφηνοειδή γραφή δημιούργησε ύμνους και ποιήματα, ανάμεσά τους το περίφημο έργο «Ύψωση της Ινάννα», στο οποίο περιγράφει ακόμη και προσωπικές εμπειρίες, όπως την εξορία της από τον ναό και την προσπάθειά της να επιστρέψει.

Παράλληλα, συνέθεσε τους «Ύμνους των Ναών», συμβάλλοντας στη θρησκευτική και πολιτισμική ενοποίηση της περιοχής.

Η σπουδαιότητά της βρίσκεται στο γεγονός ότι υπέγραφε τα έργα της, διεκδικώντας για πρώτη φορά στην ιστορία την ιδιότητα του δημιουργού.

Παρά το γεγονός ότι για αιώνες παρέμεινε στη σκιά του Ομήρου, σήμερα θεωρείται η πρώτη επώνυμη ποιητική φωνή της ανθρωπότητας.