Newsroom | email: info@pronews.gr

Στις 25 Αυγούστου 1835, οι αναγνώστες της αμερικανικής εφημερίδας The Sun ήρθαν αντιμέτωποι με μια είδηση που έμοιαζε βγαλμένη από μυθιστόρημα: ένας διάσημος αστρονόμος φέρεται να είχε εντοπίσει στη Σελήνη όχι μόνο πλούσια βλάστηση και παράξενα ζώα, αλλά και ανθρωπόμορφα όντα με φτερά.

Η ιστορία έμελλε να γίνει γνωστή ως Great Moon Hoax και να περάσει στην ιστορία ως μία από τις πιο εντυπωσιακές δημοσιογραφικές απάτες του 19ου αιώνα.

Η The Sun, μια σχετικά νέα εφημερίδα της εποχής, άρχισε εκείνη την ημέρα να δημοσιεύει μια σειρά από έξι κείμενα που παρουσίαζαν ως πραγματικές τις υποτιθέμενες παρατηρήσεις του Βρετανού αστρονόμου Τζον Χέρσελ (John Herschel).

Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, ο επιστήμονας είχε καταφέρει να παρατηρήσει με πρωτοφανή λεπτομέρεια την επιφάνεια της Σελήνης.

Φυσικά, ο Χέρσελ δεν είχε ανακαλύψει τίποτα από όλα αυτά.

Ένας φανταστικός κόσμος στη Σελήνη

Τα δημοσιεύματα περιέγραφαν έναν ολόκληρο κόσμο που υποτίθεται ότι υπήρχε στον φυσικό μας δορυφόρο. Οι αναγνώστες πληροφορούνταν για παράξενα φυτά, εντυπωσιακούς γεωλογικούς σχηματισμούς, κρυστάλλους και τεράστιες εκτάσεις βλάστησης.

Στη συνέχεια, η ιστορία γινόταν ακόμη πιο απίστευτη. Στις υποτιθέμενες παρατηρήσεις εμφανίζονταν βίσονες, τάρανδοι, κάστορες, ακόμη και μονόκερες γαλάζιες κατσίκες.

Η κορύφωση ήρθε όταν τα δημοσιεύματα ανέφεραν ότι στη Σελήνη υπήρχαν και όντα που έμοιαζαν με ανθρώπους.

Τα πλάσματα αυτά περιγράφονταν ως καλυμμένα με τρίχωμα και εξοπλισμένα με μεγάλα φτερά, παρόμοια με εκείνα των νυχτερίδων. Οι συντάκτες μάλιστα τους έδωσαν και ένα εντυπωσιακό επιστημονικοφανές όνομα: Vespertilio-homo, δηλαδή «άνθρωπος-νυχτερίδα».

Το κόλπο με τον διάσημο αστρονόμο

Για να γίνει πειστική η ιστορία, οι δημιουργοί της δεν βασίστηκαν αποκλειστικά στη φαντασία.

Χρησιμοποίησαν το όνομα ενός πραγματικού και ιδιαίτερα γνωστού επιστήμονα της εποχής. Ο Τζον Χέρσελ υπήρχε πράγματι και ήταν σημαντική προσωπικότητα στον χώρο της αστρονομίας. Μάλιστα, είχε ταξιδέψει στη Νότια Αφρική για να πραγματοποιήσει αστρονομικές παρατηρήσεις.

Έτσι, το κοινό είχε μπροστά του ένα πραγματικό πρόσωπο, πραγματικές επιστημονικές γνώσεις και μια ιστορία γεμάτη τεχνικές λεπτομέρειες.

Τα άρθρα παρουσιάζονταν επίσης ως αναδημοσίευση από το Edinburgh Journal of Science. Το πρόβλημα ήταν ότι το συγκεκριμένο επιστημονικό περιοδικό είχε ήδη σταματήσει να εκδίδεται.

Ακόμη και ο υποτιθέμενος συνεργάτης του Χέρσελ, ένας «Dr. Andrew Grant», ήταν ανύπαρκτος.

Γιατί όμως την πίστεψαν;

Σήμερα η ιστορία μοιάζει τόσο εξωφρενική που δύσκολα μπορεί κανείς να φανταστεί ότι χιλιάδες άνθρωποι την αντιμετώπισαν ως πραγματική είδηση.

Το 1835, όμως, η κατάσταση ήταν διαφορετική. Η επιστήμη εξελισσόταν με εντυπωσιακούς ρυθμούς, νέες ανακαλύψεις γίνονταν συνεχώς και οι γνώσεις του κοινού για το Διάστημα ήταν εξαιρετικά περιορισμένες.

Η εφημερίδα εκμεταλλεύτηκε ακριβώς αυτή την πραγματικότητα.

Έδωσε στην ιστορία έναν πραγματικό επιστήμονα, χρησιμοποίησε επιστημονικούς όρους, πρόσθεσε λεπτομερείς περιγραφές και δημιούργησε την εντύπωση ότι τα στοιχεία προέρχονταν από μια έγκυρη επιστημονική πηγή.

Το αποτέλεσμα ήταν εντυπωσιακό.

Η κυκλοφορία της εφημερίδας εκτοξεύθηκε

Τα δημοσιεύματα προκάλεσαν τεράστιο ενδιαφέρον και αναπαράχθηκαν από άλλες εφημερίδες τόσο στις ΗΠΑ όσο και στην Ευρώπη.

Η The Sun απέκτησε τεράστια δημοσιότητα και η κυκλοφορία της αυξήθηκε σημαντικά. Η ιστορία ήταν πλέον πολύ μεγαλύτερη από μια απλή φάρσα μιας εφημερίδας.

Μάλιστα, η υπόθεση έφτασε σε σημείο όπου κάποιοι προσπάθησαν να αναζητήσουν τις υποτιθέμενες επιστημονικές πηγές. Επιστήμονες από το Yale φέρεται να ταξίδεψαν στη Νέα Υόρκη αναζητώντας τα πρωτότυπα τεύχη του Edinburgh Journal of Science που υποτίθεται ότι περιείχαν τις παρατηρήσεις.

Δεν μπορούσαν να τα βρουν, για έναν απλό λόγο: δεν υπήρχαν.

Παράλληλα, άρχισαν να κυκλοφορούν ακόμη και εικονογραφήσεις που παρουσίαζαν τα φανταστικά πλάσματα της Σελήνης, κάνοντας την ιστορία ακόμη πιο «πραγματική» στα μάτια του κοινού.

Ποιος βρισκόταν πίσω από την απάτη

Πίσω από τα δημοσιεύματα θεωρείται ότι βρισκόταν ο δημοσιογράφος της The Sun, Ρίτσαρντ Άνταμς Λοκ (Richard Adams Locke).

Η υπόθεση είχε και σατιρική διάσταση. Ο Λοκ ήθελε, μεταξύ άλλων, να σχολιάσει και να σατιρίσει τις θεωρίες της εποχής σχετικά με τη ζωή σε άλλους πλανήτες.

Το σχέδιο, όμως, πήρε διαστάσεις που πιθανότατα ξεπέρασαν τις αρχικές προσδοκίες του.

Η «είδηση» έγινε τόσο δημοφιλής ώστε η διάψευση δεν ήρθε αμέσως. Χρειάστηκε να περάσουν αρκετές εβδομάδες μέχρι η The Sun να παραδεχθεί, στις 16 Σεπτεμβρίου 1835, ότι οι περιγραφές για τη ζωή στη Σελήνη δεν ήταν πραγματικές.

Το Great Moon Hoax είχε ήδη γίνει ιστορία.

Και σήμερα θεωρείται ένα από τα χαρακτηριστικότερα παραδείγματα του πόσο εύκολα μια καλά σχεδιασμένη κατασκευασμένη είδηση μπορεί να αποκτήσει τεράστια απήχηση, ιδιαίτερα όταν παρουσιάζεται με τον κατάλληλο συνδυασμό πραγματικών στοιχείων, επιστημονικού λεξιλογίου και εντυπωσιακών «αποκαλύψεων».

Στις 25 Αυγούστου 1835, λοιπόν, οι άνθρωποι δεν ανακάλυψαν ζωή στη Σελήνη. Ανακάλυψαν, όμως, πόσο εύκολα μπορεί μια καλοστημένη ιστορία να μοιάσει με πραγματικότητα.

Ακολουθήστε το pronews.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις