Η κλοπή που έκανε τη Μόνα Λίζα διάσημη: Πώς εξαφανίστηκε από το Λούβρο χωρίς να το καταλάβει κανείς

Το πρωί της 21ης Αυγούστου 1911, ένας άνδρας μπήκε στο Μουσείο του Λούβρου γνωρίζοντας καλά τους χώρους και τις συνήθειες του προσωπικού.

Λίγες ώρες αργότερα, η Μόνα Λίζα του Λεονάρντο ντα Βίντσι είχε εξαφανιστεί από τον τοίχο της, χωρίς κανείς να αντιληφθεί τι είχε συμβεί.

Ο άνθρωπος πίσω από την κλοπή ήταν ο Βιντσέντσο Περούτζια, ένας Ιταλός τεχνίτης που είχε εργαστεί στο Λούβρο και είχε συμμετάσχει στην κατασκευή προστατευτικών γυάλινων πλαισίων για έργα τέχνης. Γνώριζε, επομένως, τόσο το κτίριο όσο και τα κενά ασφαλείας του μουσείου.

Εκμεταλλευόμενος το γεγονός ότι τη Δευτέρα το Λούβρο παρέμενε κλειστό για το κοινό, ο Περούτζια εμφανίστηκε φορώντας λευκή μπλούζα εργασίας, όμοια με εκείνες των υπαλλήλων.

Αφαίρεσε τον πίνακα από τον τοίχο, τον μετέφερε σε έναν απομονωμένο χώρο και έβγαλε την κορνίζα και το προστατευτικό κάλυμμα. Στη συνέχεια έκρυψε το έργο κάτω από τα ρούχα του και αποχώρησε ανενόχλητος.

Η απουσία της Μόνα Λίζα έγινε αντιληπτή την επόμενη ημέρα από τον Γάλλο ζωγράφο Λουί Μπερού. Αρχικά, οι υπεύθυνοι πίστεψαν ότι ο πίνακας είχε μεταφερθεί για να φωτογραφηθεί. Όταν αποκαλύφθηκε ότι κανείς δεν γνώριζε πού βρισκόταν, στο Λούβρο σήμανε συναγερμός.

Το μουσείο έκλεισε για μία εβδομάδα και η γαλλική Αστυνομία εξαπέλυσε μία από τις μεγαλύτερες έρευνες της εποχής.

Χιλιάδες άνθρωποι ανακρίθηκαν, ενώ οι Αρχές εξέτασαν ακόμη και γνωστά πρόσωπα της παρισινής καλλιτεχνικής ζωής.

Ο ποιητής Γκιγιόμ Απολινέρ συνελήφθη ως ύποπτος και στο πλαίσιο της υπόθεσης ανακρίθηκε και ο Πάμπλο Πικάσο. Τελικά, κανένας από τους δύο δεν είχε σχέση με την κλοπή.

Την ίδια στιγμή, ο Περούτζια κρατούσε τη Μόνα Λίζα κρυμμένη σε ένα μπαούλο στο μικρό διαμέρισμά του στο Παρίσι.

Ο πίνακας παρέμεινε εκεί για περισσότερα από δύο χρόνια, παρά το τεράστιο ανθρωποκυνηγητό και τις αμοιβές που είχαν υποσχεθεί για τον εντοπισμό του.

Η υπόθεση έφτασε στο τέλος της το 1913, όταν ο δράστης επικοινώνησε με τον Ιταλό έμπορο έργων τέχνης Αλφρέντο Τζέρι, υποστηρίζοντας ότι ήθελε να επιστρέψει το έργο στην Ιταλία.

Ο Τζέρι ειδοποίησε τις Αρχές και ο Περούτζια συνελήφθη σε ξενοδοχείο της Φλωρεντίας.

Ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι ενήργησε από πατριωτισμό, πιστεύοντας πως ο πίνακας είχε κλαπεί από την Ιταλία από τον Ναπολέοντα.

Στην πραγματικότητα, ο Λεονάρντο ντα Βίντσι είχε μεταφέρει ο ίδιος το έργο στη Γαλλία, όπου αργότερα πέρασε στη βασιλική συλλογή.

Η Μόνα Λίζα επέστρεψε στο Λούβρο τον Ιανουάριο του 1914.

Η ειρωνεία είναι πως η κλοπή όχι μόνο δεν εξαφάνισε το έργο από την Ιστορία, αλλά το μετέτρεψε σε παγκόσμιο σύμβολο.

Οι φωτογραφίες του άδειου τοίχου και η διεθνής δημοσιότητα έκαναν το μυστηριώδες χαμόγελό της γνωστό σε ολόκληρο τον κόσμο.