
Η Αθήνα και οι γύρω γειτονιές της έχουν αλλάξει ριζικά μέσα στον χρόνο, όμως πίσω από τις σημερινές τους ονομασίες κρύβονται παλαιότερες, σχεδόν ξεχασμένες ταυτότητες που επιβιώνουν κυρίως μέσα από τη μνήμη των παλαιότερων κατοίκων και την τοπική παράδοση.
Πολλές περιοχές που σήμερα αποτελούν πυκνοκατοικημένα αστικά κέντρα είχαν στο παρελθόν εντελώς διαφορετικά ονόματα, τα οποία συχνά συνδέονταν είτε με τη φύση του τόπου είτε με ιστορικά ή κοινωνικά στοιχεία της εποχής.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι παλιές «Κουκουβάουνες», μια περιοχή στους πρόποδες της Πάρνηθας, η οποία αργότερα μετονομάστηκε σε Μεταμόρφωση.
Η ονομασία, σύμφωνα με εκδοχές, συνδέεται είτε με τις κουκουβάγιες που ζούσαν στην περιοχή είτε με παλαιό τοπωνύμιο αμπελιού.
Στον Κολωνό, μια περιοχή που σήμερα είναι πλήρως ενταγμένη στον αστικό ιστό, υπήρχε παλαιότερα ο λεγόμενος «Μπύθουλας», μια φτωχική και βαλτώδης περιοχή που έμεινε στη συλλογική μνήμη κυρίως μέσα από τη λογοτεχνία και τη λαϊκή παράδοση.
Αντίστοιχα, οι «Ποδαράδες», περιοχή που σήμερα έχει εξελιχθεί στη Νέα Ιωνία, αποτελούσαν μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα αγροτική ζώνη, η οποία άλλαξε ριζικά με την εγκατάσταση προσφύγων από τη Μικρά Ασία και τη ραγδαία αστικοποίηση.
Οι Τζιτζιφιές στην Καλλιθέα οφείλουν την ονομασία τους στο ομώνυμο δέντρο που υπήρχε στην περιοχή, η οποία εξελίχθηκε σε σημαντικό σημείο διασκέδασης και νυχτερινής ζωής μετά τη δεκαετία του 1920.
Τέλος, η σημερινή Δάφνη ήταν γνωστή παλαιότερα ως «Κατσιπόδι», μια ονομασία που αποδίδεται είτε σε τοπική οικογένεια είτε σε αγροτική χρήση της γης, πριν η περιοχή μεταμορφωθεί σε σύγχρονο αστικό προάστιο.
Οι παλιές αυτές ονομασίες αποτελούν σήμερα ένα άτυπο τοπωνυμικό αρχείο της Αθήνας, θυμίζοντας ότι πίσω από κάθε σύγχρονη γειτονιά κρύβεται μια διαφορετική ιστορία.