
Η ελληνική ιστορία είναι γεμάτη ηρωισμούς και μεγάλες νίκες, αλλά και στιγμές προδοσίας που άλλαξαν την πορεία ολόκληρων πολέμων και εποχών. Σε αρκετές περιπτώσεις, οι μεγαλύτερες καταστροφές δεν ήρθαν από τον εχθρό, αλλά από ανθρώπους «εκ των έσω».
Η πιο γνωστή προδοσία στην ελληνική ιστορία είναι εκείνη του Εφιάλτη στις Θερμοπύλες το 480 π.Χ. Ο Εφιάλτης αποκάλυψε στους Πέρσες το μυστικό μονοπάτι της Ανοπαίας ατραπού, επιτρέποντας στον στρατό του Ξέρξη να κυκλώσει τους Έλληνες. Το αποτέλεσμα ήταν η θυσία του Λεωνίδα και των 300 Σπαρτιατών και η πτώση της άμυνας των Θερμοπυλών.
Μια άλλη μεγάλη προδοσία σημειώθηκε στον Πελοποννησιακό Πόλεμο. Ο Αλκιβιάδης, ένας από τους σημαντικότερους Αθηναίους στρατηγούς, κατηγορήθηκε για ιεροσυλία και αυτομόλησε στη Σπάρτη. Εκεί αποκάλυψε τα σχέδια των Αθηναίων και συμβούλεψε τους Σπαρτιάτες να οχυρώσουν τη Δεκέλεια στην Αττική, προκαλώντας τεράστια ζημιά στην Αθήνα και συμβάλλοντας στην ήττα της.
Στα βυζαντινά χρόνια, μία από τις πιο κρίσιμες προδοσίες θεωρείται η άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1204 από τους Σταυροφόρους, όπου βυζαντινοί αξιωματούχοι και πολιτικοί συνεργάστηκαν με τους Λατίνους για πολιτικά οφέλη, ανοίγοντας ουσιαστικά τον δρόμο για την πτώση της Πόλης στους Δυτικούς.
Στην νεότερη ελληνική ιστορία, πολλοί ιστορικοί θεωρούν ως μορφή «εθνικής προδοσίας» τον Εθνικό Διχασμό κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν η σύγκρουση μεταξύ βασιλιά Κωνσταντίνου και Ελευθερίου Βενιζέλου διέσπασε τη χώρα σε δύο κράτη, αποδυναμώνοντας την Ελλάδα πολιτικά και στρατιωτικά.
Ακόμη πιο τραγικές συνέπειες είχε η Μικρασιατική Καταστροφή το 1922. Η αλλαγή της ελληνικής κυβέρνησης, η απομάκρυνση έμπειρων αξιωματικών και οι πολιτικές αποφάσεις που ακολούθησαν θεωρούνται από πολλούς ιστορικούς ως προδοσία ή τουλάχιστον ως εγκληματικά λάθη που οδήγησαν στην κατάρρευση του μετώπου και στον ξεριζωμό εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων από τη Μικρά Ασία.
Η ιστορία δείχνει ότι πολλές φορές οι μεγαλύτερες καταστροφές δεν έρχονται από την ισχύ του εχθρού, αλλά από τη διχόνοια, τα προσωπικά συμφέροντα και τις προδοσίες στο εσωτερικό. Και ίσως αυτό να είναι το μεγαλύτερο μάθημα της ελληνικής ιστορίας: ότι οι εμφύλιες συγκρούσεις και οι προδοσίες κόστισαν συχνά περισσότερο από οποιονδήποτε εξωτερικό εχθρό.