Ιστορία
Σαν σήμερα, στις 25 Αυγούστου 2007, η Ελλάδα έζησε μία από τις πιο σκοτεινές στιγμές της σύγχρονης ιστορίας της.
Οι καταστροφικές πυρκαγιές που ξέσπασαν ταυτόχρονα σε δεκάδες μέτωπα, με επίκεντρο την Πελοπόννησο και την Εύβοια, προκάλεσαν τη μεγαλύτερη δασική τραγωδία της νεότερης Ελλάδας.
Ο απολογισμός ήταν βαρύς: 84 νεκροί και πάνω από 2,7 εκατομμύρια στρέμματα καμένων εκτάσεων.
Το καλοκαίρι εκείνης της χρονιάς υπήρξε από τα πιο θερμά και ξηρά των τελευταίων δεκαετιών, δημιουργώντας εξαιρετικά εύφλεκτες συνθήκες. Οι φωτιές άρχισαν να ξεσπούν από τις 24 Αυγούστου, αλλά την επόμενη ημέρα η κατάσταση ξέφυγε από κάθε έλεγχο.
Τεράστια μέτωπα περικύκλωσαν ολόκληρες περιοχές της Πελοποννήσου – από την Ηλεία και την Αρκαδία μέχρι τη Λακωνία και τη Μεσσηνία.
Στην Ηλεία οι φλόγες απείλησαν την αρχαία Ολυμπία, ενώ ολόκληρα χωριά έγιναν στάχτη. Στην Εύβοια άνθρωποι προσπαθούσαν απεγνωσμένα να διαφύγουν, με πολλούς να χάνουν τη ζωή τους.
Πλήγματα δέχθηκαν επίσης η Πάρνηθα και η Ανατολική Αττική.Ανάμεσα στους 84 νεκρούς βρίσκονταν και πυροσβέστες.
Οικογένειες έχασαν ανθρώπους, περιουσίες και τον τόπο τους.
Δάση, ελαιώνες, καλλιέργειες και ζώα παραδόθηκαν στις φλόγες. Η κοινωνία βυθίστηκε σε σοκ, ενώ η αλληλεγγύη υπήρξε τεράστια, τόσο από εθελοντές όσο και από τη διεθνή κοινότητα που έστειλε αεροπλάνα και βοήθεια.
Οι πυρκαγιές αποκάλυψαν χρόνιες αδυναμίες: έλλειψη συντονισμού, ανεπαρκή μέσα, απουσία αποτελεσματικής πρόληψης και προστασίας των δασών. Η δικαστική έρευνα που ακολούθησε έφερε στο φως λάθη και πιθανές ενέργειες εμπρηστών που εκμεταλλεύτηκαν τις καιρικές συνθήκες.
Η 25η Αυγούστου 2007 παραμένει ημέρα μνήμης. Υπενθυμίζει τις ανυπολόγιστες ανθρώπινες, οικολογικές και οικονομικές απώλειες που μπορεί να προκαλέσει η ανεξέλεγκτη φωτιά και υπογραμμίζει ότι η προστασία του περιβάλλοντος και η κρατική ετοιμότητα αποτελούν ζητήματα εθνικής προτεραιότητας.
