Ιστορία
Σαν σήμερα 30 Ιουνίου του 1956, σημειώθηκε μία από τις πιο φονικές αεροπορικές τραγωδίες της εποχής, όταν δύο επιβατικά αεροπλάνα συγκρούστηκαν στον αέρα πάνω από το Γκραν Κάνυον στην Αριζόνα, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους 128 άνθρωποι.
Στο δυστύχημα ενεπλάκησαν ένα Lockheed L-1049A Super Constellation της TWA και ένα Douglas DC-7 της United Air Lines.
Τα δύο αεροσκάφη είχαν απογειωθεί από το Διεθνές Αεροδρόμιο του Λος Άντζελες με προορισμούς το Σικάγο και το Κάνσας Σίτι αντίστοιχα, χωρίς κανείς να μπορεί να προβλέψει την τραγική κατάληξη.
Η σύγκρουση σημειώθηκε σε μια εποχή όπου ο έλεγχος της εναέριας κυκλοφορίας βρισκόταν σε εντελώς διαφορετικό στάδιο από το σημερινό.
Η περιοχή πάνω από το Γκραν Κάνυον δεν καλυπτόταν από επίγεια ραντάρ και οι πιλότοι βασίζονταν κυρίως στην οπτική επαφή για να διατηρούν ασφαλή απόσταση μεταξύ των αεροσκαφών.
Τα δύο αεροπλάνα πετούσαν στο ίδιο ύψος και με παρόμοια ταχύτητα, ενώ οι εκτιμήσεις των ειδικών ανέφεραν ότι οι κυβερνήτες πιθανότατα προσπάθησαν να αποφύγουν σύννεφα στην περιοχή.
Μέσα σε συνθήκες περιορισμένης ορατότητας, τα δύο αεροσκάφη βρέθηκαν στην ίδια πορεία και συγκρούστηκαν περίπου στις 10:32 το πρωί.
Το αεροσκάφος της TWA συνετρίβη μέσα στο φαράγγι, ενώ το DC-7 κατέπεσε σε απόκρημνη περιοχή.
Η σφοδρότητα της σύγκρουσης ήταν τέτοια ώστε τα σωστικά συνεργεία αντιμετώπισαν τεράστιες δυσκολίες στην ανάσυρση και αναγνώριση των θυμάτων. Από τους 128 επιβαίνοντες, μόνο 33 μπόρεσαν να ταυτοποιηθούν.
Τα συντρίμμια εντοπίστηκαν αργότερα την ίδια ημέρα από δύο αδέρφια που πετούσαν με μικρό αεροταξί πάνω από την περιοχή.
Η απομακρυσμένη τοποθεσία και το δύσβατο έδαφος δυσκόλεψαν για χρόνια τις επιχειρήσεις απομάκρυνσης των υπολειμμάτων, ενώ ακόμη και σήμερα ορισμένα τμήματα των αεροσκαφών παραμένουν στα σημεία της συντριβής.
Η τραγωδία αυτή αποτέλεσε σημείο καμπής για την ασφάλεια των πτήσεων.
Το δυστύχημα ανέδειξε τις σοβαρές αδυναμίες του τότε συστήματος ελέγχου εναέριας κυκλοφορίας και οδήγησε σε σημαντικές αλλαγές, όπως η ανάπτυξη πιο σύγχρονων συστημάτων παρακολούθησης και αυστηρότερων κανόνων διαχωρισμού των αεροσκαφών.
Η επίσημη διερεύνηση κατέληξε ότι πιθανότερη αιτία ήταν η αδυναμία των πληρωμάτων να αντιληφθούν έγκαιρα την παρουσία του άλλου αεροσκάφους, ένα λάθος που κόστισε τη ζωή σε 128 ανθρώπους και άλλαξε για πάντα την ιστορία της πολιτικής αεροπορίας.
