Ιστορία
Υπήρξε μια εποχή που ορισμένα ξενοδοχεία αποτελούσαν κάτι περισσότερο από χώρους διαμονής. Ήταν σύμβολα πολυτέλειας, σημεία συνάντησης της υψηλής κοινωνίας και προορισμοί όπου μπορούσε κανείς να συναντήσει βασιλιάδες, πολιτικούς, καλλιτέχνες και διάσημους αστέρες.
Σήμερα, αρκετά από αυτά τα ιστορικά ξενοδοχεία έχουν εγκαταλειφθεί. Οι πολυτελείς αίθουσες έχουν αδειάσει, τα δωμάτια έχουν μείνει κλειστά και η φύση έχει αρχίσει να καταλαμβάνει σταδιακά τους χώρους που κάποτε έσφυζαν από ζωή.
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το Grand Hotel στο Kupari της Κροατίας. Το συγκρότημα υπήρξε ένας από τους πιο γνωστούς τουριστικούς προορισμούς της πρώην Γιουγκοσλαβίας, προσελκύοντας υψηλόβαθμους επισκέπτες και ανθρώπους της διεθνούς πολιτικής και καλλιτεχνικής σκηνής.
Μετά τον πόλεμο της δεκαετίας του 1990, το άλλοτε πολυτελές θέρετρο εγκαταλείφθηκε. Τα κτίρια υπέστησαν σοβαρές ζημιές και σήμερα θυμίζουν περισσότερο σκηνικό κινηματογραφικής ταινίας παρά ξενοδοχειακό συγκρότημα.
Ένα ακόμη εντυπωσιακό παράδειγμα βρίσκεται στην Ιταλία. Το Hotel Belvédère στο Sanatorio di Sondalo αποτελεί μέρος ενός τεράστιου συγκροτήματος που δημιουργήθηκε στις Άλπεις για τη θεραπεία ασθενών με φυματίωση. Τα κτίρια, που κάποτε αποτελούσαν σύγχρονες εγκαταστάσεις της εποχής τους, σήμερα έχουν σε μεγάλο βαθμό εγκαταλειφθεί.
Στην άλλη πλευρά του κόσμου, το Bokor Palace Hotel στην Καμπότζη αποτελεί ένα από τα πιο γνωστά εγκαταλελειμμένα ξενοδοχεία της Ασίας. Χτισμένο σε μεγάλο υψόμετρο στο βουνό Bokor, είχε δημιουργηθεί κατά τη γαλλική αποικιακή περίοδο και αποτέλεσε πολυτελές καταφύγιο για επισκέπτες που αναζητούσαν δροσερό κλίμα μακριά από τη ζέστη.
Με τα χρόνια, οι πολιτικές αναταραχές και οι πολεμικές συγκρούσεις οδήγησαν στην εγκατάλειψη της περιοχής. Το επιβλητικό κτίριο παρέμεινε για δεκαετίες εκτεθειμένο στη φύση.
Παρόμοιες ιστορίες συναντά κανείς σε πολλές χώρες. Ξενοδοχεία που κάποτε φιλοξενούσαν σημαντικές προσωπικότητες έχασαν σταδιακά την αίγλη τους εξαιτίας πολέμων, οικονομικών προβλημάτων, φυσικών καταστροφών ή απλώς επειδή οι τουριστικές προτιμήσεις άλλαξαν.
Το εντυπωσιακό είναι ότι η εγκατάλειψη δεν εξαφανίζει απαραίτητα την ιστορία τους. Αντίθετα, οι άδειοι διάδρομοι, οι παλιές σουίτες, οι αίθουσες χορού και τα ξεθωριασμένα διακοσμητικά θυμίζουν την εποχή κατά την οποία αυτά τα κτίρια αποτελούσαν σημεία αναφοράς της πολυτέλειας.
Για τους λάτρεις της εξερεύνησης εγκαταλελειμμένων χώρων, τα συγκεκριμένα ξενοδοχεία αποτελούν ένα είδος ταξιδιού στο παρελθόν. Κάθε δωμάτιο και κάθε διάδρομος μπορεί να κρύβει μια διαφορετική ιστορία, ενώ η αντίθεση ανάμεσα στην παλιά μεγαλοπρέπεια και τη σημερινή εικόνα δημιουργεί ένα ιδιαίτερα ατμοσφαιρικό σκηνικό.
Τα ξενοδοχεία αυτά μπορεί να έχασαν τους επισκέπτες τους, όμως δεν έχασαν τη μνήμη της εποχής τους. Παραμένουν σαν «παγωμένα» κεφάλαια μιας άλλης εποχής, όταν οι πόρτες τους άνοιγαν για τους πιο διάσημους και ισχυρούς ανθρώπους του κόσμου.
