Ιστορία
Λίγες ημέρες πριν από τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, το βαρύ καταδρομικό USS Indianapolis (CA-35) ολοκλήρωσε μία από τις πιο απόρρητες αποστολές του πολέμου.
Το πλοίο είχε μεταφέρει με απόλυτη μυστικότητα τμήματα της ατομικής βόμβας Little Boy, η οποία επρόκειτο να χρησιμοποιηθεί στη Χιροσίμα στις 6 Αυγούστου 1945.
Αφού παρέδωσε το φορτίο του στο νησί Τινιάν, έλαβε εντολή να κατευθυνθεί προς τις Φιλιππίνες.
Λίγο μετά τα μεσάνυχτα της 30ής Ιουλίου 1945, το ιαπωνικό υποβρύχιο I-58 εντόπισε το αμερικανικό πλοίο και εξαπέλυσε επίθεση με τορπίλες.
Δύο από αυτές βρήκαν τον στόχο τους, προκαλώντας τεράστιες εκρήξεις.
Το USS Indianapolis άρχισε να βυθίζεται με τρομακτική ταχύτητα και μέσα σε περίπου 12 λεπτά είχε εξαφανιστεί κάτω από τα νερά του Ειρηνικού.
Από τους σχεδόν 1.200 άνδρες του πληρώματος, περίπου 300 χάθηκαν αμέσως μαζί με το πλοίο.
Περίπου 900 κατάφεραν να βρεθούν στη θάλασσα, όμως ο πραγματικός εφιάλτης μόλις ξεκινούσε.
Εξαιτίας ενός συνδυασμού γραφειοκρατικών λαθών, ελλιπούς επικοινωνίας και της απόρρητης φύσης της αποστολής, κανείς δεν αντιλήφθηκε ότι το πλοίο είχε χαθεί.
Δεν στάλθηκε επιχείρηση διάσωσης και οι επιζώντες έμειναν μόνοι τους στον ανοιχτό ωκεανό.
Για τέσσερις ημέρες πάλεψαν με την αφυδάτωση, την εξάντληση, τα εγκαύματα από τον ήλιο και την υποθερμία κατά τη διάρκεια της νύχτας.
Πολλοί υπέκυψαν από την έλλειψη νερού ή από παραισθήσεις που τους έκαναν να εγκαταλείπουν τις ομάδες των επιζώντων.
Παράλληλα, τα νερά γύρω τους προσέλκυσαν μεγάλους ωκεάνιους καρχαρίες, οι οποίοι επιτίθεντο σε μεμονωμένους ναυτικούς.
Αν και δεν είναι βέβαιο πόσοι έχασαν τη ζωή τους από επιθέσεις καρχαριών, οι μαρτυρίες των επιζώντων περιγράφουν σκηνές που έμειναν χαραγμένες στην ιστορία ως μία από τις πιο φρικτές δοκιμασίες που αντιμετώπισαν ποτέ ναυτικοί στη θάλασσα.
Η σωτηρία ήρθε τυχαία στις 2 Αυγούστου, όταν ένα αμερικανικό αεροσκάφος εντόπισε άνδρες να επιπλέουν στο νερό.
Αμέσως ξεκίνησε μεγάλη επιχείρηση διάσωσης με αεροσκάφη και πολεμικά πλοία.
Από τους περίπου 900 άνδρες που είχαν επιβιώσει της βύθισης, διασώθηκαν μόλις 317.
Μετά την τραγωδία, το αμερικανικό Ναυτικό αναζήτησε ευθύνες και ο κυβερνήτης του πλοίου, Τσαρλς Μπ. ΜακΒέι Γ’, οδηγήθηκε σε στρατοδικείο, παρά το γεγονός ότι πολλοί αξιωματικοί θεωρούσαν πως δεν έφερε την ευθύνη για την καταστροφή.
Χρειάστηκαν δεκαετίες μέχρι να αποκατασταθεί επίσημα η φήμη του, ενώ το 2000 το Κογκρέσο των ΗΠΑ τον απάλλαξε ουσιαστικά από κάθε κατηγορία.
Σήμερα, η ιστορία του USS Indianapolis παραμένει μία από τις πιο συγκλονιστικές σελίδες της ναυτικής ιστορίας.
Δεν αποτελεί μόνο ένα σύμβολο των κινδύνων του πολέμου, αλλά και μια υπενθύμιση του ανθρώπινου κόστους που μπορεί να προκαλέσουν η μυστικότητα, τα λάθη στην επικοινωνία και η σκληρότητα της φύσης.
