Η μαζική φύτευση ευκαλύπτων στην Ισπανία ξεκίνησε τη δεκαετία του 1940, με στόχο την κάλυψη των αναγκών της βιομηχανίας χαρτιού και ξυλείας. Σήμερα, όμως, οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι οι εκτεταμένες μονοκαλλιέργειες έχουν σοβαρές επιπτώσεις στη βιοποικιλότητα.

Μελέτη του Πανεπιστημίου του Σαντιάγο ντε Κομποστέλα και του Ισπανικού Εθνικού Συμβουλίου Έρευνας χαρακτηρίζει πολλές φυτείες ως «πράσινες ερήμους», καθώς φιλοξενούν πολύ λιγότερα είδη άγριας ζωής σε σχέση με τα φυσικά δάση.

Οι ερευνητές μελέτησαν περιοχές στη Γαλικία και διαπίστωσαν ότι όσο αυξάνεται η παρουσία ευκαλύπτων, μειώνεται η ποικιλία των πτηνών.

Ιδιαίτερα επηρεάζονται τα εντομοφάγα είδη και όσα φωλιάζουν σε κοιλότητες δέντρων, λόγω της έλλειψης τροφής και κατάλληλων θέσεων αναπαραγωγής.

Οι συνέπειες επεκτείνονται σε ολόκληρο το οικοσύστημα, καθώς τα φύλλα του ευκαλύπτου δεν αποτελούν τροφή για πολλά ευρωπαϊκά έντομα, ενώ οι ουσίες που απελευθερώνει στο έδαφος εμποδίζουν την ανάπτυξη άλλων φυτών.

Παρά τις περιβαλλοντικές ανησυχίες, ο ευκάλυπτος παραμένει σημαντικός οικονομικά, καθώς η δασοκομία στη βόρεια Ισπανία στηρίζει χιλιάδες θέσεις εργασίας και έναν μεγάλο βιομηχανικό κλάδο.