Κόσμος
Στην άκρη της Αλάσκας υπάρχει μια πόλη που μοιάζει να έχει βγει από ταινία. Στη Whittier, όπου οι ακραίες καιρικές συνθήκες κάνουν την καθημερινότητα δύσκολη, σχεδόν όλοι οι κάτοικοι έχουν επιλέξει –ή αναγκαστεί– να ζουν συγκεντρωμένοι σε ένα και μόνο κτίριο.
Το Begich Towers, ένα 14ώροφο κτίριο που κατασκευάστηκε αρχικά για στρατιωτικούς σκοπούς την εποχή του Ψυχρού Πολέμου, αποτελεί σήμερα την καρδιά της μικρής κοινότητας. Περίπου 300 άνθρωποι ζουν στην πόλη και ένα μεγάλο μέρος τους κατοικεί στο ίδιο κτίριο.
Το εντυπωσιακό είναι ότι το Begich Towers δεν λειτουργεί απλώς ως πολυκατοικία. Στους χώρους του και γύρω από αυτό βρίσκονται πολλές από τις υπηρεσίες που χρειάζονται οι κάτοικοι στην καθημερινότητά τους, όπως κατάστημα, ταχυδρομείο, σχολείο και άλλες βασικές υποδομές.
Έτσι, στη Whittier ένας διάδρομος μπορεί να αντικαταστήσει έναν δρόμο και ένα ασανσέρ μια ολόκληρη διαδρομή μέσα στη γειτονιά.
Όταν ο καιρός καθορίζει τη ζωή
Η ασυνήθιστη αυτή οργάνωση δεν είναι τυχαία. Η Whittier βρίσκεται σε μια περιοχή με έντονες χιονοπτώσεις, ισχυρούς ανέμους και ιδιαίτερα δύσκολες χειμερινές συνθήκες.
Το να βρίσκονται οι βασικές υπηρεσίες συγκεντρωμένες σε ένα κτίριο είναι επομένως κάτι περισσότερο από μια παράξενη πολεοδομική επιλογή. Είναι ένας τρόπος επιβίωσης και προσαρμογής.
Οι κάτοικοι μπορούν να κάνουν μεγάλο μέρος των καθημερινών τους υποχρεώσεων χωρίς να χρειάζεται να βγουν στο πολικό κρύο ή να διασχίσουν την πόλη μέσα σε δύσκολες καιρικές συνθήκες.
Μια πόλη που μπορεί να αποκλειστεί
Η απομόνωση της Whittier γίνεται ακόμη πιο έντονη λόγω της σύνδεσής της με τον υπόλοιπο κόσμο. Η πρόσβαση γίνεται μέσω του Anton Anderson Memorial Tunnel, ενός ιδιαίτερου τούνελ που χρησιμοποιείται τόσο από αυτοκίνητα όσο και από τρένα.
Η κυκλοφορία πραγματοποιείται με συγκεκριμένο σύστημα και ωράρια, γεγονός που κάνει την πρόσβαση στην πόλη αρκετά διαφορετική από εκείνη μιας συνηθισμένης αμερικανικής κοινότητας.
Κι όμως, για τους κατοίκους της Whittier όλα αυτά αποτελούν μέρος της καθημερινότητας.
Σε μια πόλη όπου ο καιρός, η γεωγραφία και η απομόνωση δεν αφήνουν πολλά περιθώρια, οι άνθρωποι δημιούργησαν έναν διαφορετικό τρόπο ζωής: αντί να απλώσουν την πόλη προς τα έξω, συγκέντρωσαν σχεδόν ολόκληρη την καθημερινότητά τους προς τα μέσα.
Και κάπως έτσι, στη Whittier, μια ολόκληρη κοινότητα μπορεί να ζει, να εργάζεται, να ψωνίζει και να συναντιέται σχεδόν κάτω από την ίδια στέγη.
