Οι άνθρωποι που επέζησαν επειδή ακολούθησαν το ένστικτό τους λίγα δευτερόλεπτα πριν από μια καταστροφή

Μερικές φορές η απόσταση ανάμεσα στη ζωή και τον θάνατο μπορεί να είναι μια απόφαση λίγων δευτερολέπτων. Υπάρχουν άνθρωποι που, χωρίς να γνωρίζουν τι πρόκειται να συμβεί, άλλαξαν την τελευταία στιγμή τα σχέδιά τους, καθυστέρησαν ένα ταξίδι ή επέλεξαν να απομακρυνθούν από ένα σημείο.

Μία από τις πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις συνδέεται με την πτήση United Airlines 93, στις 11 Σεπτεμβρίου 2001. Τρεις άνθρωποι που επρόκειτο να ταξιδέψουν με το αεροσκάφος άλλαξαν τα σχέδιά τους την τελευταία στιγμή και δεν επιβιβάστηκαν.

Η Heather Ross Ogle είχε προγραμματίσει να πάρει την πτήση, όμως παρέμεινε στο σπίτι των γονιών της και τελικά έχασε το αεροπλάνο. Ο Frank Robertazzi και ο Daniel Belardinelli ήταν επίσης προγραμματισμένοι να ταξιδέψουν, αλλά για διαφορετικούς λόγους δεν βρέθηκαν στο αεροσκάφος.

Η πτήση 93 καταλήφθηκε από αεροπειρατές και συνετρίβη στην Πενσιλβάνια. Οι 44 άνθρωποι που βρίσκονταν στο αεροσκάφος σκοτώθηκαν.

Μια άλλη ιστορία έρχεται από τον σεισμό και το τσουνάμι της Ιαπωνίας το 2011.

Ο δήμαρχος της Μιναμισόμα, Katsunobu Sakurai, βρισκόταν στο δημαρχείο όταν άρχισε ο σεισμός. Μόλις σταμάτησε η ισχυρή δόνηση, αποφάσισε να οδηγήσει τους ανθρώπους έξω από το κτίριο.

Το κτίριο είχε αντέξει τον αρχικό σεισμό, όμως ο Sakurai δεν θέλησε να ρισκάρει με τους μετασεισμούς. Η απόφαση αποδείχθηκε κρίσιμη, καθώς ένα τεράστιο τσουνάμι έφτασε στην περιοχή περίπου 40 λεπτά αργότερα.

Στην περίπτωση του τσουνάμι του 2004 στον Ινδικό Ωκεανό, η φύση έδωσε σε ορισμένους ανθρώπους ένα διαφορετικό είδος προειδοποίησης.

Ο Pete Etheridge βρισκόταν με τη σύζυγό του, Pat, σε παραλία στη Σρι Λάνκα όταν παρατήρησε ότι η θάλασσα συμπεριφερόταν παράξενα. Το νερό δεν έμοιαζε με ένα συνηθισμένο κύμα αλλά άρχισε να κινείται με ασυνήθιστο τρόπο.

Η περίεργη εικόνα ήταν ένα από τα πρώτα σημάδια ότι κάτι πολύ μεγαλύτερο ερχόταν. Λίγο αργότερα, το τσουνάμι χτύπησε τις ακτές και άλλαξε δραματικά το τοπίο.

Ανάλογες ιστορίες έχουν καταγραφεί και από τον σεισμό της Χιλής το 1960, τον ισχυρότερο σεισμό που έχει καταγραφεί ποτέ.

Ο José Argomedo βρισκόταν πάνω στο άλογό του όταν άρχισε η τεράστια σεισμική δόνηση. Αναγκάστηκε να κατέβει από το άλογο καθώς το έδαφος άρχισε να κινείται βίαια.

Η εμπειρία εκείνη έγινε η αρχή μιας αλυσίδας γεγονότων που προκάλεσαν καταστροφικό τσουνάμι στον Ειρηνικό. Οι μαρτυρίες των επιζώντων από τη Χιλή, τη Χαβάη και την Ιαπωνία χρησιμοποιήθηκαν αργότερα από την Αμερικανική Γεωλογική Υπηρεσία ως παραδείγματα συμπεριφορών που μπορούν να σώσουν ζωές.

Το «ένστικτο», ωστόσο, δεν σημαίνει απαραίτητα κάτι μεταφυσικό.

Ο ανθρώπινος εγκέφαλος μπορεί να αντιλαμβάνεται ασυνείδητα μικρές αλλαγές στο περιβάλλον και να προκαλεί μια ξαφνική αίσθηση κινδύνου πριν το άτομο καταλάβει συνειδητά τι συμβαίνει.Σε άλλες περιπτώσεις μπορεί να πρόκειται απλώς για σύμπτωση.

Για τους ανθρώπους που βρέθηκαν στην άλλη πλευρά μιας καταστροφής, όμως, η διαφορά είναι τεράστια.

Μια καθυστέρηση, μια αλλαγή σχεδίου, ένα παράξενο συναίσθημα ή η απόφαση να απομακρυνθούν από ένα σημείο μπορεί, εκ των υστέρων, να μοιάζει σαν η πιο σημαντική απόφαση της ζωής τους.