Κόσμος
Συγκλονίζει η ιστορία της Νατάλια Νταλέτσκα, η οποία, για τρία χρόνια, ζούσε με τη βεβαιότητα ότι ο μοναχογιός της είχε σκοτωθεί στον πόλεμο της Ουκρανίας, ωστόσο ένα απροσδόκητο τηλεφώνημα άλλαξε τα πάντα.
Το σώμα που της παρέδωσαν οι αρχές, η ταυτοποίηση DNA και η κηδεία στο μικρό χωριό της κοντά στο Λβιβ δεν άφηναν κανένα περιθώριο αμφιβολίας. Ο Ναζάρ Νταλέτσκι, ένας από τους χιλιάδες Ουκρανούς που κατατάχθηκαν εθελοντικά μετά τη ρωσική εισβολή, είχε κηδευτεί στο κοιμητήριο του χωριού δίπλα στον πατέρα του.
Η μητέρα του επισκεπτόταν τον τάφο του σχεδόν κάθε εβδομάδα. Στην αρχή για να κλάψει, αργότερα απλώς για να στέκεται εκεί, σιωπηλή μπροστά στη φωτογραφία του. Μέχρι που ένα απροσδόκητο τηλεφώνημα άλλαξε τα πάντα. Στην άλλη άκρη της γραμμής ήταν ο γιος της.
Η στιγμή που επέστρεψε από τους «νεκρούς»
Ο Ναζάρ απελευθερώθηκε από ρωσική φυλακή στο πλαίσιο ανταλλαγής αιχμαλώτων και μόλις πέρασε σε ουκρανικό έδαφος του έδωσαν ένα κινητό τηλέφωνο. Η πρώτη κλήση που έκανε ήταν στη μητέρα του.
Η στιγμή καταγράφηκε σε ένα τρεμάμενο βίντεο από κινητό που αργότερα έγινε viral στην Ουκρανία. Η γυναίκα ακούγεται να κλαίει και να φωνάζει: «Θεέ μου, πόσο καιρό σε περίμενα, παιδί μου. Έχεις χέρια; Έχεις πόδια; Είσαι καλά;».
Η απίστευτη ιστορία αποκαλύφθηκε μέσα από ρεπορτάζ της βρετανικής εφημερίδας Guardian, που επισκέφθηκε τη μητέρα του στρατιώτη στο χωριό Βελίκι Ντορόσιβ, κοντά στο Λβιβ, για να καταγράψει το χρονικό αυτής της απίθανης ανατροπής.
Σήμερα ο Ναζάρ βρίσκεται σε κέντρο αποκατάστασης στην Ουκρανία.
Υποφέρει από πόνους στα πόδια και ακόμη ακούει δυνατούς θορύβους από τις εμπειρίες της αιχμαλωσίας, όμως η μητέρα του λέει ότι ψυχικά είναι δυνατός. Μιλούν με βιντεοκλήσεις σχεδόν κάθε μέρα και εκείνη περιμένει τη στιγμή που θα επιστρέψει στο σπίτι.
Έχει ήδη σκεφτεί τι θα του μαγειρέψει: τη σούπα που αγαπούσε μικρός, γεμιστά λάχανα και πατάτες τηγανητές. «Μόλις γυρίσεις σπίτι», του λέει κάθε φορά στο τηλέφωνο, «θα σε αγκαλιάσω τόσο σφιχτά όσο τότε που γύρισα από το εξωτερικό και με αγκάλιασες εσύ».
