Η αριστερή αλλά θιασώτης της λογικής Sahra Wagenknecht λέει τα αυτονόητα που η mainstream αριστερά αρνείται να παραδεχτεί.

Η ιδρύτρια του Bündnis Sahra Wagenknecht (BSW) έκανε ξανά αυτό που λίγοι πολιτικοί στην Ευρώπη τολμούν σήμερα:

Μίλησε καθαρά για τη μετανάστευση, χωρίς να φοβηθεί τις κατηγορίες περί «ρατσισμού» ή «δεξιάς ρητορικής».Σε ανάρτησή της και σε συνέντευξη στο podcast του Constantin Schreiber, η Wagenknecht δήλωσε:«Η ενσωμάτωση λειτουργεί όταν οι αριθμοί είναι περιορισμένοι και όταν οι άνθρωποι που έρχονται μαθαίνουν τη γλώσσα και βρίσκουν δουλειά.

Οι υπερβολικά υψηλοί αριθμοί οδηγούν σε παράλληλες κοινωνίες και πολιτισμικές συγκρούσεις. Η απεριόριστη μετανάστευση ανεβάζει τη βίαιη εγκληματικότητα. Ως BSW δεν καλλιεργούμε μίσος κατά των μεταναστών. Απλώς μιλάμε ανοιχτά για τα προβλήματα που εμφανίζονται στα σχολεία, στις γειτονιές και στα δημοτικά κολυμβητήρια.

Γιατί τα αριστερά κόμματα αρνούνται μέχρι σήμερα να δουν αυτές τις προφανείς συγκρούσεις;»

Στη Γερμανία, οι μη Γερμανοί πολίτες αποτελούν περίπου το 15-16 % του πληθυσμού, αλλά σύμφωνα με τις επίσημες αστυνομικές στατιστικές (PKS) αντιπροσωπεύουν πάνω από το ένα τρίτο των υπόπτων για διάφορα αδικήματα, συμπεριλαμβανομένων των βίαιων εγκλημάτων.

Σε ορισμένες κατηγορίες (ομαδικοί βιασμοί, βαριά σωματική βλάβη) η υπερεκπροσώπηση είναι ακόμα πιο έντονη, ιδιαίτερα για νέους άνδρες από συγκεκριμένες χώρες προέλευσης.

Αυτό δεν σημαίνει ότι «όλοι οι μετανάστες είναι εγκληματίες».

Σημαίνει ότι όταν οι αριθμοί ξεπερνούν την ικανότητα της κοινωνίας να ενσωματώσει ανθρώπους (γλώσσα, εργασία, αξίες, σεβασμός στους κανόνες), δημιουργούνται παράλληλες κοινωνίες.

Σχολεία όπου κυριαρχούν άλλες γλώσσες, γειτονιές όπου οι κανόνες του δρόμου αντικαθιστούν τους νόμους του κράτους, δημόσιοι χώροι όπου γυναίκες και κορίτσια νιώθουν ανασφάλεια.

Η Wagenknecht περιγράφει αυτό που βιώνουν καθημερινά χιλιάδες πολίτες σε πόλεις όπως το Βερολίνο, το Ντούισμπουργκ, η Φρανκφούρτη ή το Αμβούργο.

Η διαφορά του BSW από την παραδοσιακή αριστερά

Ενώ κόμματα όπως το Die Linke ή οι Πράσινοι συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν κάθε κριτική στη μαζική μετανάστευση ως «φασισμό», το BSW επιμένει σε μια αριστερή, αλλά ρεαλιστική γραμμή:

• Περιορισμός της παράτυπης μετανάστευσης
• Αυστηρή απαίτηση για εκμάθηση γλώσσας και ένταξη στην αγορά εργασίας
• Προστασία του κοινωνικού κράτους, που δεν μπορεί να αντέξει απεριόριστους αριθμούς
• Αναγνώριση ότι η πολιτισμική απόσταση μετράει – δεν είναι όλα τα πολιτισμικά μοντέλα συμβατά με τις αξίες μιας ανοιχτής, κοσμικής κοινωνίας

Αυτή η θέση δεν είναι «δεξιά». Είναι η θέση που είχαν ιστορικά πολλά αριστερά κινήματα όταν υπερασπίζονταν την εργατική τάξη της χώρας τους και όχι μια αφηρημένη, παγκοσμιοποιημένη ιδεολογία ανοιχτών συνόρων.

Γιατί η σιωπή των άλλων αριστερών;

Επειδή η αναγνώριση του προβλήματος σπάει το αφήγημα. Αν παραδεχτούν ότι οι υπερβολικά υψηλοί αριθμοί δημιουργούν συγκρούσεις, τότε πρέπει να παραδεχτούν ότι η πολιτική των ανοιχτών συνόρων απέτυχε. Και αυτό σημαίνει ότι πρέπει να αλλάξουν πολιτική – κάτι που πολλοί δεν θέλουν ή δεν μπορούν να κάνουν χωρίς να χάσουν την ιδεολογική τους ταυτότητα.

Η Sahra Wagenknecht, προερχόμενη από την αριστερά, έχει το πολιτικό θάρρος να πει το προφανές: η ενσωμάτωση δεν είναι αυτόματη.

Δεν είναι δικαίωμα χωρίς υποχρεώσεις. Και όταν οι αριθμοί ξεπερνούν τα όρια, η κοινωνική συνοχή διαλύεται.