Η Κεντρική Σιδηροδρομική Γραμμή του Περού αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα έργα σιδηροδρομικής μηχανικής στη Νότια Αμερική. Η διαδρομή εκτείνεται σε περίπου 490 χιλιόμετρα, ξεκινώντας από το Καγιάο και περνώντας από τη Λίμα πριν συνεχίσει προς τις Άνδεις.

Η κατασκευή της ξεκίνησε το 1870 και πραγματοποιήθηκε μέσα σε ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες. Η γραμμή έφτασε στη Λα Ορόγια το 1893, ενώ το δίκτυο επεκτάθηκε μέχρι τη Χουανκάγιο το 1908, έπειτα από 38 χρόνια εργασιών.

Σήραγγες και γέφυρες

Η δύσκολη μορφολογία των Άνδεων οδήγησε στην κατασκευή 68 σηράγγων, ώστε η γραμμή να διασχίζει τα βουνά. Παράλληλα, κατασκευάστηκαν 55 γέφυρες για τη διέλευση από κοιλάδες και υδάτινα περάσματα.

Η μεταφορά των απαραίτητων υλικών αποτέλεσε επίσης μεγάλη πρόκληση, καθώς σίδηρος, άνθρακας, μηχανήματα και εξαρτήματα μεταφέρονταν από μεγάλες αποστάσεις, με μέρος του εξοπλισμού να προέρχεται από την Αγγλία, τη Γαλλία και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Η ανάβαση στα 4.800 μέτρα

Τα 9 ζιγκ-ζαγκ της διαδρομής επιτρέπουν στο τρένο να κερδίζει σταδιακά ύψος, περιορίζοντας την κλίση στις απότομες πλαγιές. Από σχεδόν το επίπεδο της θάλασσας, η γραμμή φτάνει σε υψόμετρο άνω των 4.800 μέτρων, όπου η έλλειψη οξυγόνου μπορεί να δυσκολέψει τους ταξιδιώτες.

Παρά την ιστορική του αξία, το δίκτυο εξακολουθεί να εξυπηρετεί εμπορευματικές μεταφορές, μεταφέροντας ορυκτά, τσιμέντο και καύσιμα. Παράλληλα, πραγματοποιούνται τουριστικά δρομολόγια μεταξύ Λίμα και Χουανκάγιο, με το ταξίδι να διαρκεί περίπου 14 ώρες.