Celebrities
Η Νικόλ Κίντμαν μίλησε ανοιχτά για μια δυσκολία που αντιμετώπισε στα πρώτα χρόνια της ζωής της και τον τρόπο με τον οποίο αυτή επηρέασε ακόμη και την υποκριτική της πορεία.
Η βραβευμένη με Όσκαρ ηθοποιός αποκάλυψε ότι αντιμετώπιζε τραυλισμό περίπου από την ηλικία των τεσσάρων έως των έξι ετών.
Όπως εξήγησε, η εμπειρία εκείνη την έκανε να μάθει από μικρή να διαχειρίζεται τις παύσεις και τον ρυθμό της ομιλίας της, κάτι που αργότερα αποδείχθηκε ιδιαίτερα χρήσιμο και στη δουλειά της.
Μιλώντας στο περιοδικό «Attitude», με αφορμή την κυκλοφορία της ταινίας «Μαγικά Φίλτρα 2», η Κίντμαν θυμήθηκε πόσο δύσκολο ήταν για εκείνη να εκφράσει αυτό που σκεφτόταν.
«Προσπαθούσα να μιλήσω, αλλά οι λέξεις δεν έβγαιναν», ανέφερε χαρακτηριστικά.
«Ήμουν τεσσάρων, πέντε, έξι. Περίπου σε αυτές τις ηλικίες.
Ήξερα ακριβώς τι ήθελα να πω και σχεδόν ανυπομονούσα να το πω, αλλά δεν έβγαινε. Χρειαζόταν απλώς χρόνο», πρόσθεσε.
Η δυσκολία αυτή δεν έχει εξαφανιστεί εντελώς, αν και πλέον η ηθοποιός γνωρίζει πώς να την αντιμετωπίζει.
Όπως αποκάλυψε, υπάρχουν στιγμές ακόμη και σήμερα κατά τις οποίες μπορεί να τραυλίσει για λίγα δευτερόλεπτα.
«Μερικές φορές μπορεί να μου συμβεί για ένα ή δύο δευτερόλεπτα, αλλά έχω μάθει μια τεχνική και ξέρω πλέον πώς να το διαχειρίζομαι», εξήγησε.
Η ίδια θεωρεί μάλιστα, ότι ο τραυλισμός μπορεί να έχει παίξει ρόλο και στον τρόπο με τον οποίο μιλά σήμερα, καθώς συνηθίζει να χρησιμοποιεί χαμηλό τόνο στη φωνή της.
«Και ναι, πιθανότατα αυτός είναι ο λόγος που μιλάω χαμηλόφωνα», είπε.
Αυτό που κάποτε αποτελούσε εμπόδιο στην καθημερινότητά της εξελίχθηκε σε ένα στοιχείο που τη βοήθησε αργότερα ως ηθοποιό.
Οι συμβουλές που άκουγε συνεχώς ως παιδί —να σταματά, να σκέφτεται και στη συνέχεια να μιλά— έγιναν με τα χρόνια μέρος του τρόπου με τον οποίο εκφράζεται.
«Όταν ήμουν μικρή, όλοι μου έλεγαν: “Σταμάτα, κάνε μια παύση, σκέψου τι θέλεις να πεις και μετά πες το”.
Επειδή προσπαθούσα να μιλήσω και οι λέξεις δεν έβγαιναν, έμαθα να σταματώ και να κάνω παύσεις», σημείωσε.
Για την Κίντμαν, αυτή η συνήθεια δεν αποδείχθηκε χρήσιμη μόνο μπροστά στην κάμερα. «Και τελικά αυτό είναι πολύ χρήσιμο και στη ζωή», ανέφερε.
