
Σε μια βαθιά προσωπική και αποκαλυπτική εξομολόγηση, η βραβευμένη με Όσκαρ ηθοποιός Σαρλίζ Θερόν μίλησε για το τραυματικό γεγονός που σημάδεψε τη ζωή της, όταν η μητέρα της πυροβόλησε και σκότωσε τον πατέρα της, σε μια πράξη που κρίθηκε αργότερα ως αυτοάμυνα.
Σε συνέντευξή της στους «The New York Times», η ηθοποιός περιέγραψε με λεπτομέρειες τη νύχτα του 1991, όταν ήταν μόλις 15 ετών.
Όπως ανέφερε, ο πατέρας της επέστρεψε στο σπίτι μεθυσμένος και σε κατάσταση οργής, κρατώντας όπλο και εκδηλώνοντας από την πρώτη στιγμή βίαιες προθέσεις.
«Ήθελε να μας σκοτώσει», είπε χαρακτηριστικά.
Η ίδια εξήγησε πως αποφάσισε να μιλήσει δημόσια για το περιστατικό, θέλοντας να ενθαρρύνει άλλους ανθρώπους που έχουν βιώσει παρόμοιες καταστάσεις να μην αισθάνονται μόνοι.
Δείτε ολόκληρη την συνέντευξή της:
«Τότε πίστευα πως ήμασταν οι μόνοι που το ζούσαν αυτό. Σήμερα όμως δεν με στοιχειώνει πια», τόνισε.
Επίσης, η Σαρλίζ Θερόν θυμήθηκε ότι εκείνο το βράδυ είχε επισκεφθεί με τη μητέρα της, Gerda Jacoba Aletta Maritz, συγγενικό τους πρόσωπο, μετά από μια έξοδο στον κινηματογράφο.
Μια μικρή ένταση με τον πατέρα της, Τσαρλς Θερόν, φαίνεται πως πυροδότησε την ήδη επιβαρυμένη κατάσταση, καθώς εκείνος θεώρησε αγενή τη συμπεριφορά της.
Λίγες ώρες αργότερα, ο πατέρας της επέστρεψε στο σπίτι και άρχισε να πυροβολεί, προσπαθώντας να εισβάλει στο δωμάτιό της.
«Κρατούσαμε την πόρτα με τα σώματά μας, γιατί δεν υπήρχε κλειδαριά», ανέφερε, περιγράφοντας τις δραματικές στιγμές.
Παρά τους πυροβολισμούς, καμία σφαίρα δεν τις τραυμάτισε.
Τότε, η μητέρα της άρπαξε όπλο και ανταπέδωσε τα πυρά, σκοτώνοντάς τον.
Την επόμενη ημέρα, όπως αποκάλυψε, η μητέρα της προσπάθησε να συνεχίσει τη ζωή τους κανονικά, στέλνοντάς τη στο σχολείο και δίνοντάς της το μήνυμα ότι πρέπει να προχωρήσουν.
«Δεν υπήρχαν τότε θεραπευτές γύρω μας. Για εκείνη, η λύση ήταν να συνεχίσουμε», είπε η ηθοποιός.
Παρά τη σκληρότητα των γεγονότων, η ίδια τονίζει ότι πλέον δεν ζει με φόβο ή τραύμα.
Εξήγησε δε, ότι η εμπειρία αυτή διαμόρφωσε σε μεγάλο βαθμό τη στάση της απέναντι στη ζωή και τις επιλογές της στην υποκριτική, επιλέγοντας συχνά δυναμικούς και ανθεκτικούς χαρακτήρες, όπως στην ταινία Mad Max: Fury Road.
Πάντως, αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που η ηθοποιός αναφέρεται στο παρελθόν της, επισημαίνοντας τη σημασία της συζήτησης γύρω από την έμφυλη βία, ιδιαίτερα στη Νότια Αφρική αλλά και παγκοσμίως.
Σε παλαιότερες δηλώσεις της, είχε υπογραμμίσει πως «όσο περισσότερο μιλάμε για αυτά τα ζητήματα, τόσο συνειδητοποιούμε ότι κανείς δεν είναι μόνος».