Good life
Η γνώμη των άλλων μπορεί να αποκτήσει πολύ μεγαλύτερη δύναμη στη ζωή μας απ’ όσο της αναλογεί. Ένα σχόλιο για την εμφάνισή μας, μια παρατήρηση για μια επιλογή μας ή ακόμη και μια αδιάκριτη κριτική μπορεί να μας κάνει να αμφισβητήσουμε τον εαυτό μας και τις αποφάσεις μας. Ιδιαίτερα όταν ήδη φοβόμαστε την αποτυχία ή την απόρριψη, τα λόγια των άλλων μπορούν εύκολα να μετατραπούν σε εσωτερική αμφιβολία.
Μεγαλώνοντας, όμως, έρχεται συχνά μια σημαντική συνειδητοποίηση: οι άλλοι πάντα θα λένε. Ό,τι κι αν κάνεις, ό,τι κι αν επιλέξεις και όπως κι αν αποφασίσεις να ζήσεις, πάντα θα υπάρχει κάποιος που θα έχει κάτι να σχολιάσει. Το ζητούμενο, λοιπόν, δεν είναι να φτάσουμε στο σημείο να μη μας ενδιαφέρει απολύτως τίποτα, αλλά να μάθουμε να ξεχωρίζουμε ποια γνώμη αξίζει πραγματικά να ακούσουμε.
Και κυρίως, να μην αντιμετωπίζουμε κάθε σχόλιο ως προσωπική αξιολόγηση της αξίας μας.
Πώς να σταματήσεις να δίνεις βάση στη γνώμη των άλλων
1. Κάνε ένα βήμα πίσω από τη σκέψη σου
Την επόμενη φορά που κάποιος θα πει κάτι που σε ενοχλεί, προσπάθησε να μην αντιδράσεις αμέσως. Αντί να σκεφτείς «έχει δίκιο, μάλλον έκανα λάθος», παρατήρησε πρώτα τι ακριβώς συμβαίνει στο μυαλό σου.
Πρόκειται για γεγονός ή για τη δική σου ερμηνεία; Υπάρχουν πραγματικά στοιχεία που επιβεβαιώνουν αυτό που φοβάσαι ή προσπαθείς απλώς να μαντέψεις τι σκέφτονται οι άλλοι για εσένα;
Το να αμφισβητούμε τις αυτόματες σκέψεις μας μπορεί να μας βοηθήσει να μην αντιμετωπίζουμε κάθε αρνητικό σχόλιο ως απόλυτη αλήθεια.
2. Μίλα στον εαυτό σου όπως θα μιλούσες σε έναν φίλο
Αν ένας φίλος σου ερχόταν και σου έλεγε ότι κάποιος τον χαρακτήρισε «λίγο», «αποτυχημένο» ή «περίεργο», πιθανότατα δεν θα του έλεγες ότι ο άλλος έχει δίκιο και πως πρέπει να αλλάξει.
Θα προσπαθούσες να τον καθησυχάσεις, να του θυμίσεις τα θετικά του στοιχεία και να του δείξεις ότι ένα σχόλιο δεν μπορεί να συνοψίσει ολόκληρη την προσωπικότητά του.
Κάνε το ίδιο και με τον εαυτό σου.
Η αυτοσυμπόνια δεν σημαίνει ότι αγνοούμε τα λάθη μας ή ότι δικαιολογούμε κάθε συμπεριφορά μας. Σημαίνει ότι μπορούμε να αναγνωρίζουμε τα λάθη και τις αδυναμίες μας χωρίς να γινόμαστε οι πιο αυστηροί επικριτές του εαυτού μας.
3. Ρώτα: «Θα με νοιάζει αυτό σε πέντε χρόνια;»
Δεν χρειάζεται κάθε σχόλιο να αποκτήσει χώρο στο μυαλό μας.
Όταν κάποιος κάνει μια παρατήρηση που μας αναστατώνει, μπορούμε να κάνουμε ένα μικρό βήμα πίσω και να αναρωτηθούμε: Θα επηρεάσει πραγματικά κάποια σημαντική απόφαση που πρέπει να πάρω; Προέρχεται από έναν άνθρωπο του οποίου τη γνώμη εμπιστεύομαι; Υπάρχει κάτι χρήσιμο που μπορώ να κρατήσω ή απλώς ανακυκλώνω το ίδιο σχόλιο ξανά και ξανά στο μυαλό μου;
Μερικές φορές, αυτό που μας βασανίζει περισσότερο δεν είναι καν η αρχική κριτική, αλλά ο τρόπος με τον οποίο συνεχίζουμε να την επαναφέρουμε μέσα μας.
Δεν μπορούμε να ελέγξουμε τι θα πουν οι άλλοι. Μπορούμε, όμως, να αποφασίσουμε πόση δύναμη θα τους επιτρέψουμε να έχουν πάνω μας. Η γνώμη τους μπορεί να είναι μια πληροφορία, μια διαφορετική οπτική ή απλώς ένα σχόλιο. Δεν χρειάζεται να γίνει η δική μας αλήθεια.
