Τα πράγματα που οι Έλληνες του ’80 και του ’90 είχαν σε κάθε σπίτι και σήμερα σχεδόν εξαφανίστηκαν

Υπήρχε μια εποχή που τα περισσότερα ελληνικά σπίτια έμοιαζαν να ακολουθούν έναν άγραφο κανόνα διακόσμησης. Από το σεμεδάκι πάνω στην τηλεόραση μέχρι το τηλέφωνο με το καντράν, αντικείμενα που κάποτε θεωρούσαμε απολύτως φυσιολογικά σήμερα έχουν σχεδόν εξαφανιστεί.

Για όσους μεγάλωσαν στις δεκαετίες του ’80 και του ’90, όμως, παραμένουν εικόνες άμεσα συνδεδεμένες με το πατρικό σπίτι, τη γιαγιά και τα παιδικά χρόνια.

Το τηλέφωνο με το καντράν

Πριν από τα smartphones, ακόμη και πριν από τα ασύρματα τηλέφωνα, υπήρχε το σταθερό με το χαρακτηριστικό περιστροφικό καντράν. Έκανες έναν λάθος αριθμό; Ξεκινούσες σχεδόν από την αρχή.

Και φυσικά το τηλέφωνο βρισκόταν συνήθως σε κεντρικό σημείο του σπιτιού. Ιδιωτική συνομιλία ήταν… δύσκολη υπόθεση.

Τα σεμεδάκια παντού

Πάνω στην τηλεόραση, στο τραπεζάκι, στο κομοδίνο, ακόμη και πάνω στο τηλέφωνο. Τα πλεκτά σεμεδάκια αποτελούσαν για δεκαετίες αναπόσπαστο κομμάτι του ελληνικού σπιτιού και πολλές φορές ήταν χειροποίητα από τη μητέρα ή τη γιαγιά.

Η εγκυκλοπαίδεια στη βιβλιοθήκη

Πριν από τις μηχανές αναζήτησης, η απάντηση σε μια σχολική εργασία βρισκόταν σε έναν ολόκληρο τόμο εγκυκλοπαίδειας. Οι σειρές με τα βαριά βιβλία καταλάμβαναν περίοπτη θέση στις βιβλιοθήκες και θεωρούνταν σχεδόν απαραίτητες για μια οικογένεια με παιδιά.

Οι κασέτες και το κασετόφωνο

Ένα μολύβι μπορούσε να γίνει το καλύτερο «εργαλείο επισκευής» όταν η κασέτα μπλεκόταν. Οι μουσικές συλλογές γράφονταν στο σπίτι, τραγούδι-τραγούδι, ενώ πολλοί περίμεναν μπροστά στο ραδιόφωνο για να ηχογραφήσουν την αγαπημένη τους επιτυχία.

Το βίντεο και οι VHS

Οι βιντεοκασέτες γέμιζαν ντουλάπια και ράφια. Ταινίες, παιδικά, ποδοσφαιρικοί αγώνες, αλλά και οικογενειακές στιγμές φυλάσσονταν σε VHS. Και φυσικά υπήρχε ο άγραφος κανόνας: την κασέτα την επέστρεφες στην αρχή.

Η γυάλινη φοντανιέρα

Στο τραπεζάκι του σαλονιού υπήρχε συχνά μια βαριά γυάλινη φοντανιέρα. Μέσα μπορούσε να κρύβει καραμέλες, σοκολατάκια ή άλλα κεράσματα που εμφανίζονταν όταν ερχόταν επισκέπτης.

Η τεράστια τηλεόραση με το μικρό… μέγεθος

Οι παλιές τηλεοράσεις καθοδικού σωλήνα μπορούσαν να ζυγίζουν δεκάδες κιλά και να καταλαμβάνουν μεγάλο μέρος του επίπλου, παρά το σχετικά μικρό μέγεθος της οθόνης. Συχνά είχαν επάνω τους –τι άλλο;– ένα σεμεδάκι.

Το σταχτοδοχείο στο σαλόνι

Σε μια εποχή που το κάπνισμα μέσα στο σπίτι ήταν πολύ πιο συνηθισμένο, σχεδόν κάθε σαλόνι είχε ένα μεγάλο γυάλινο ή κρυστάλλινο σταχτοδοχείο, ακόμη και σε σπίτια όπου οι ιδιοκτήτες δεν κάπνιζαν, για τους επισκέπτες.

Σήμερα, τα περισσότερα από αυτά τα αντικείμενα έχουν αντικατασταθεί από ένα smartphone, μια smart TV και το διαδίκτυο. Για μια ολόκληρη γενιά, όμως, αρκεί η εικόνα ενός σεμεδακίου πάνω σε μια παλιά τηλεόραση για να την επιστρέψει αυτομάτως σε ένα ελληνικό σαλόνι του ’80 ή του ’90.