Ο διακεκριμένος γιατρός Γιώργος Αδαμίδης μοιράστηκε πρόσφατα μερικές από τις πιο προσωπικές και συγκινητικές στιγμές του με θρύλους του ελληνικού κινηματογράφου και της τηλεόρασης, που τον τίμησαν με την εμπιστοσύνη και τη φιλία τους.

Η Αλίκη Βουγιουκλάκη: «Ένα γλυκό προσωπάκι που ήθελε να ζήσει»

Μιλώντας για την Αλίκη Βουγιουκλάκη, ο κ. Αδαμίδης δεν έκρυψε τη συγκίνησή του:

«Έζησα την ανθρώπινη πλευρά της Αλίκης, ήμουν τυχερός. Έβλεπα αυτό το γλυκό προσωπάκι να αναβιώνει μέσα μου τις σκηνές από τις ταινίες με τις οποίες μεγαλώσαμε όλοι».


Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η στιγμή που θυμήθηκε την Αλίκη να του φτιάχνει μόνη της νεραντζάκι «για να τον κοινωνήσει», όπως του είπε χαρακτηριστικά.

Αλλά και η τελευταία επιθυμία της, όταν της ρώτησε αν θέλει κάτι:«Θέλω να ζήσω, κύριε Αδαμίδη… να ζήσω».

«Η Αλίκη ήταν μαχήτρια», τόνισε με σεβασμό.

Ο Κώστας Χατζηχρήστος: Ο «περίεργος» που δάκρυσε

Για τον Κώστα Χατζηχρήστο, ο γιατρός θυμήθηκε τον ιδιαίτερο χαρακτήρα του: «Ήταν λίγο περίεργος… δεν θέλω αυτό, δεν θέλω εκείνο. Μου λέει κάποια στιγμή “γιατρέ, μην περιμένεις να πάρεις φράγκο από μένα, τα ‘χω φάει όλα”».

Όταν ο Αδαμίδης του είπε ότι τον είχε πληρώσει, ο Χατζηχρήστος γύρισε στη γυναίκα του απορημένος.

Μόλις κατάλαβε, δάκρυσε και ζήτησε να γυριστεί ένα βίντεο «για να το θυμάσαι όταν δεν θα είμαι στη ζωή». Ο ίδιος σκηνοθετούσε.

Το βίντεο αυτό έπαιξε αργότερα σε όλα τα κανάλια μετά τον θάνατό του.

Ο Γιώργος Παπαδάκης: «Ο αδελφός μου»

Για τον Γιώργο Παπαδάκη, με τον οποίο είχε στενή φιλία, ο κ. Αδαμίδης μίλησε με ιδιαίτερη ζεστασιά:«Μιλούσαμε καθημερινά σχεδόν. Με αποκαλούσε και τον αποκαλούσα αδελφό μου. Ήταν πολύ σεμνός άνθρωπος, παρά το μέγεθός του».

Ένας γιατρός που έγινε μάρτυρας θρύλων

Ο Γιώργος Αδαμίδης, μέσα από τις ιστορίες του, μας δίνει μια σπάνια ματιά στην ανθρώπινη πλευρά μεγάλων καλλιτεχνών που σημάδεψαν τον τόπο μας. Πίσω από την αίγλη και τη λάμψη, αποκαλύπτει ανθρώπους με φόβους, αδυναμίες, χιούμορ και μεγάλη ανάγκη για αληθινές σχέσεις.Και όπως φαίνεται, εκείνος είχε την τύχη να τους γνωρίσει από κοντά – όχι μόνο ως γιατρός, αλλά και ως φίλος.