Lifestyle
Μια προσωπική ιστορία για τον Γιώργο Μαζωνάκη, που μέχρι σήμερα δεν είχε γίνει ευρέως γνωστή, μοιράστηκε η Τζένη Χειλουδάκη, αναφερόμενη στη σχέση που είχαν διατηρήσει μέσα στα χρόνια.
Όπως περιγράφει, παρά τις έντονες στιγμές και τους καβγάδες που είχαν προηγηθεί, ο τραγουδιστής βρέθηκε στο πλευρό της όταν εκείνη περνούσε μια ιδιαίτερα δύσκολη περίοδο.
Η αφορμή για την εξομολόγησή της ήταν το αφιέρωμα του MEGA στον Γιώργο Μαζωνάκη, το οποίο προβλήθηκε ξανά το βράδυ της Παρασκευής (18/09).
Πρόκειται για τη μουσική βραδιά του «Σπίτι με το MEGA» που είχε γυριστεί το 2020 στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, όπου ο τραγουδιστής είχε παρουσιάσει γνωστές επιτυχίες του και είχε τιμήσει τις κρητικές του ρίζες.
Με αφορμή την εκπομπή, η Τζένη Χειλουδάκη θυμήθηκε και έναν ιδιαίτερα έντονο καβγά που είχαν στο παρελθόν, έξω από το lounge café που διατηρούσε.
Ωστόσο, όπως εξηγεί, η σχέση τους δεν έμεινε εκεί.
Μετά τον θάνατο της μητέρας της, σε μια περίοδο που προσπαθούσε να ξαναστήσει τη ζωή της, ο Μαζωνάκης επικοινώνησε μαζί της και της έδωσε 5.000 ευρώ χωρίς να ζητήσει κάτι.
Μάλιστα, υποστηρίζει πως τη βοηθούσε και άλλες φορές.
Όταν επέστρεφε τα καλοκαίρια στη Σητεία, φέρεται να την επισκεπτόταν διακριτικά στο τροχόσπιτό της, έχοντας μαζί του έναν φάκελο με χρήματα.
Αναλυτικά η ανάρτησή της:
«Φίλησα τη Σοφία μου, τη γιαγιά που φροντίζω εδώ και ενάμιση χρόνο, ρύθμισα το κανάλι στο MEGA να δει τα σίριαλ της και της είπα καλό ξημέρωμα.
Πήρα το Xanax μου, που μετά τον θάνατο της μητέρας μου συνταγογραφήθηκε από ψυχίατρο, γιατί η απώλειά της ήταν μαχαίρια στην καρδιά μου και ήταν αδύνατο να κοιμηθώ.
Έβλεπα εφιάλτες και η στιγμή που έσβησε στα χέρια μου με στοιχειώνει ακόμα. 28η Οκτωβρίου ήταν, του ’21. Στις δέκα το βράδυ.
Έπεσα στην αγκαλιά του Μορφέα. Με ξύπνησε η φωνή σου. Σου είχαν αφιέρωμα στο MEGA.
Αύριο σου έχει αφιέρωμα η Σητεία μας, κάτω στο λιμάνι. Έκανα καφέ, άναψα ένα τσιγάρο θάνατο, στριφτό καπνό Camel ελαφρύ, και έμεινα να σε κοιτώ να χορεύεις κρητικό χορό και έπειτα να τραγουδάς “Θέλω να γυρίσω στα παλιά”.
Είχαμε τσακωθεί πολλές φορές στο παρελθόν. Μια φορά άγρια, έξω από το lounge café μου, δίπλα στου Μαθιού. Θυμάσαι, Γιώργο μου;
Όταν έφυγε η μανούλα μου από τη ζωή, όμως, τότε που στον δικό μου Γολγοθά προσπαθούσα να φτιάξω τη ζωή μου από την αρχή και να σταθώ στα πόδια μου, αγοράζοντας το τροχόσπιτο και όλα αυτά τα γνωστά, με πήρες τηλέφωνο και μου έδωσες πέντε χιλιάδες ε.
Έτσι, γιατί γούσταρες.
Και κάθε φορά που ερχόσουν στη Σητεία, καλοκαίρια, εκεί στα κρυφά, στο τροχόσπιτό μου, στον κήπο μου τον μαγικό, είχες πάντα έναν φάκελο με χρήματα για μένα.
Γιώργο μου; Θέλω να ξέρεις ότι έχω σταθεί στα πόδια μου πια. Γερά. Εσύ αναπαύσου πια εκεί ψηλά.
Είμαι σίγουρη ότι η μανούλα μου σε κρατά στην αγκαλιά της και σε γλυκοφιλά για ό,τι έκανες για το παιδί της κάποτε.
Μακάρι να μπορούσα να γυρίσω στα παλιά, να αλλάξω πολλά και για τους δύο μας.
Το μόνο σίγουρο, ότι και οι δύο μας ανήκουμε στον κόσμο που μας αγάπησε και η ψυχή μας στον Θεό. RIP».
