Σε μια ιδιαίτερα σκληρή και δυστοπική ανάλυση για την πραγματική κατάσταση της αμερικανικής οικονομίας προχωρά ο αναλυτής Jim Quinn υποστηρίζοντας ότι η Ουάσιγκτον και η Wall Street συντηρούν μια επίπλαστη εικόνα ευημερίας, την ώρα που τα θεμελιώδη μεγέθη προμηνύουν σφοδρή κρίση.

Επικαλούμενος τη θεωρία του Ludwig von Mises για τα όρια της πιστωτικής επέκτασης, ο αρθρογράφος εστιάζει στο ορόσημο του αμερικανικού εθνικού χρέους, το οποίο ξεπέρασε τα 40 τρισεκατομμύρια δολάρια, αυξανόμενο με ρυθμό περίπου 13,4 δισεκατομμυρίων δολαρίων ημερησίως. Σύμφωνα με τον ίδιο, οι επίσημοι πανηγυρισμοί για τα ιστορικά ρεκόρ των χρηματιστηριακών δεικτών αποκρύπτουν μια οικονομία που βασίζεται αποκλειστικά στην αλόγιστη εκτύπωση χρήματος και στα ελλείμματα τρισεκατομμυρίων.

Τα βασικά σημεία της ανάλυσης:

Εκτίναξη επισφαλειών: Οι καθυστερήσεις πληρωμών σε πιστωτικές κάρτες βρίσκονται σε υψηλό 15ετίας, στα φοιτητικά δάνεια σε υψηλό 6ετίας, ενώ στα δάνεια αυτοκινήτων έχουν καταγράψει ιστορικό υψηλό.

Κατάρρευση αποταμίευσης: Το ποσοστό αποταμίευσης των νοικοκυριών έχει υποχωρήσει στο 2,7%, καθώς ο πραγματικός σωρευτικός πληθωρισμός της δεκαετίας υπερβαίνει κατά πολύ την αύξηση των μισθών, αναγκάζοντας τους πολίτες να συντηρούνται μέσω πιστωτικού χρέους (1,26 τρισ. δολάρια συνολικά).

Αμφισβήτηση των στοιχείων ανεργίας: Το επίσημο ποσοστό 4,1% χαρακτηρίζεται πλασματικό λόγω της μείωσης του ποσοστού συμμετοχής στο εργατικό δυναμικό (61,4%). Με βάση ανεξάρτητους δείκτες (όπως του Ludwig Institute), η «λειτουργική ανεργία» —συνυπολογίζοντας όσους εργάζονται αναγκαστικά με μερική απασχόληση ή με μισθούς κάτω από το όριο της φτώχειας— αγγίζει το 24,9%.

Πληθωρισμός και ασφάλιστρα: Η πραγματική επιβάρυνση στην καθημερινότητα παραμένει σε υψηλά επίπεδα, με τα ασφάλιστρα υγείας να καταγράφουν μέση αύξηση 20% για το 2026 και αιτήματα για επιπλέον 14% το 2027.

Ο αναλυτής καταλήγει ότι οι ΗΠΑ οδεύουν προς ένα σκηνικό στασιμοπληθωρισμού ανάλογο των τελών της δεκαετίας του 1970, με τη διαφορά ότι το σημερινό βάρος του χρέους δεν αφήνει περιθώρια για επιθετικές νομισματικές παρεμβάσεις χωρίς να προκληθεί συστημικός κλονισμός.