Άγρια Ζωή
Μια νέα σημαντική ανακάλυψη από τον χώρο της παλαιοντολογίας έρχεται από το βόρειο Νέο Μεξικό, όπου επιστήμονες εντόπισαν ένα άγνωστο μέχρι σήμερα είδος αρχαίου ερπετού που έζησε πριν από περίπου 212 εκατομμύρια χρόνια, κατά την Ύστερη Τριαδική περίοδο.
Το νέο είδος, που ονομάστηκε Labrujasuchus expectatus, ανακαλύφθηκε σε λατομείο και παρουσιάζει ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που θυμίζουν περισσότερο μικρό δεινόσαυρο, παρά κροκοδείλο – με τον οποίο όμως σχετίζεται εξελικτικά.
Το ζώο ήταν δίποδο, περπατούσε στα δύο πίσω άκρα, είχε ράμφος χωρίς δόντια και μικρά πρόσθια άκρα, ενώ η συνολική του μορφολογία θυμίζει έντονα πρώιμους θερόποδους δεινόσαυρους.
Σύμφωνα με τους επιστήμονες, το Labrujasuchus ανήκει στους λεγόμενους shuvosauridae, μια ομάδα αρχοσαύρων που θεωρούνται μακρινοί συγγενείς των κροκοδείλων και των αλιγατόρων.
Η ομάδα αυτή εμφανίζει χαρακτηριστικά όπως δίποδη κίνηση και ράμφος, στοιχεία που αργότερα θα εξελιχθούν ανεξάρτητα και σε άλλες γραμμές ερπετών.
Το εύρημα ενισχύει τη θεωρία της συγκλίνουσας εξέλιξης, σύμφωνα με την οποία διαφορετικές εξελικτικές γραμμές μπορούν, υπό παρόμοιες περιβαλλοντικές πιέσεις, να καταλήγουν σε παρόμοιες μορφολογικές λύσεις.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον προκαλεί το γεγονός ότι παρόμοια «σχέδια σώματος» εμφανίστηκαν στους δεινόσαυρους πολύ αργότερα, κατά την Ιουρασική και Κρητιδική περίοδο, παρότι οι συγγενείς των κροκοδείλων φαίνεται να είχαν ήδη αναπτύξει αντίστοιχα χαρακτηριστικά δεκάδες εκατομμύρια χρόνια νωρίτερα.
Η ανακάλυψη ρίχνει φως στη μεγάλη ποικιλία μορφών που εμφανίστηκαν κατά την Ύστερη Τριαδική περίοδο, μια εποχή έντονων εξελικτικών «πειραματισμών», όπου διαφορετικές ομάδες ερπετών δοκίμαζαν ποικίλες βιολογικές προσαρμογές.
Οι ερευνητές εκτιμούν ότι το νέο είδος γεφυρώνει ένα σημαντικό εξελικτικό κενό μεταξύ γνωστών συγγενικών μορφών της ίδιας ομάδας, προσφέροντας νέα δεδομένα για την κατανόηση της πρώιμης εξέλιξης των αρχοσαύρων.
Η μελέτη αναμένεται να δημοσιευτεί αναλυτικά σε επιστημονικό περιοδικό, ενώ ήδη θεωρείται σημαντική για την κατανόηση του τρόπου με τον οποίο «χτίστηκαν» τα βασικά σωματικά σχέδια που επανεμφανίζονται στην εξέλιξη των σπονδυλωτών.
