Φύση
Κάθε Αύγουστο ο νυχτερινός ουρανός γεμίζει με φωτεινές γραμμές που μοιάζουν με «πεφταστέρια». Πρόκειται για τις Περσίδες, μία από τις πιο γνωστές και εντυπωσιακές βροχές διαττόντων, που αποτελεί σταθερό καλοκαιρινό ραντεβού για όσους κοιτούν τον ουρανό.
Παρά την εντυπωσιακή τους εμφάνιση, οι Περσίδες δεν είναι αστέρια που πέφτουν στη Γη. Είναι μικροσκοπικά κομμάτια σκόνης και πετρωμάτων που αφήνει πίσω του ένας κομήτης καθώς κινείται γύρω από τον Ήλιο.
Ο «υπεύθυνος» είναι ο κομήτης 109P/Swift-Tuttle, ένα μεγάλο παγωμένο σώμα με πυρήνα περίπου 26 χιλιομέτρων. Ο κομήτης χρειάζεται περίπου 133 χρόνια για να ολοκληρώσει μία περιφορά γύρω από τον Ήλιο.
Η Γη περνά μέσα από το ίχνος του κομήτη
Καθώς ένας κομήτης πλησιάζει τον Ήλιο, η θερμότητα προκαλεί την απελευθέρωση σκόνης και άλλων μικρών σωματιδίων.
Αυτά παραμένουν κατά μήκος της τροχιάς του και με την πάροδο του χρόνου δημιουργούν μια εκτεταμένη ζώνη από υπολείμματα.
Κάθε χρόνο, από τα μέσα Ιουλίου έως και τα τέλη Αυγούστου, η τροχιά της Γης συναντά αυτή τη ζώνη. Όταν τα μικροσκοπικά σωματίδια εισέρχονται στην ατμόσφαιρα με πολύ μεγάλη ταχύτητα, θερμαίνονται και διαλύονται, δημιουργώντας τις φωτεινές γραμμές που βλέπουμε από το έδαφος.
Γι’ αυτό και το φαινόμενο επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο, παρότι ο ίδιος ο κομήτης δεν βρίσκεται κοντά στη Γη κάθε Αύγουστο.
Μάλιστα, τα σωματίδια που δημιουργούν τις Περσίδες δεν προέρχονται όλα από την ίδια πρόσφατη διέλευση του Swift-Tuttle.
Το ίχνος του κομήτη έχει δημιουργηθεί από υλικό που απελευθερώθηκε σε διαφορετικές χρονικές περιόδους και πλέον εκτείνεται κατά μήκος της τροχιάς του.
Γιατί ονομάζονται Περσίδες;
Το όνομα προέρχεται από τον αστερισμό του Περσέα. Από τη συγκεκριμένη περιοχή του ουρανού φαίνεται να ξεκινούν οι φωτεινές γραμμές, ένα σημείο που οι αστρονόμοι αποκαλούν «ακτινοβόλο σημείο» ή radiant.
Στην πραγματικότητα, όμως, τα σωματίδια δεν προέρχονται από τον Περσέα. Ο αστερισμός απλώς δημιουργεί την οπτική εντύπωση ότι οι διάττοντες ξεκινούν από εκεί.
Οι Περσίδες είναι ιδιαίτερα δημοφιλείς επειδή αρκετοί από τους μετεωρίτες τους είναι φωτεινοί και γρήγοροι, ενώ ορισμένοι μεγαλύτεροι μπορούν να δημιουργήσουν εντυπωσιακές λάμψεις, γνωστές ως fireballs.
Έτσι, αυτό που μοιάζει με μια ξαφνική «βροχή αστεριών» είναι στην πραγματικότητα το αποτέλεσμα μιας κοσμικής συνάντησης που επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο: η Γη περνά μέσα από τα απομεινάρια ενός κομήτη και η ατμόσφαιρά της μετατρέπει αυτά τα μικροσκοπικά σωματίδια σε ένα από τα πιο όμορφα φυσικά θεάματα του καλοκαιριού.
