
Η 20ή Απριλίου 1999 σηματοδοτεί την απώλεια του Νίκου Ρίζου, μιας από τις πιο χαρακτηριστικές μορφές της ελληνικής κωμωδίας, ο οποίος άφησε πίσω του σημαντική καλλιτεχνική παρακαταθήκη στο θέατρο και τον κινηματογράφο.
Ο Νίκος Ρίζος γεννήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 1924 και από νεαρή ηλικία ασχολήθηκε με την υποκριτική, ξεκινώντας την πορεία του στο θέατρο, όπου γρήγορα διακρίθηκε για το ιδιαίτερο κωμικό του ύφος και τη φυσικότητα στην ερμηνεία του.
Η ικανότητά του στην κωμωδία και η άμεση επικοινωνία με το κοινό τον καθιέρωσαν ως έναν από τους πιο αγαπητούς ηθοποιούς του είδους του.
Κατά τη διάρκεια της καριέρας του συμμετείχε σε δεκάδες ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου, κυρίως την περίοδο της μεγάλης ακμής του, συμβάλλοντας στη διαμόρφωση της κωμωδίας εκείνης της εποχής.
Όπως είχε δηλώσει σε συνέντευξή του, το μυστικό της επιτυχία τους ήταν οι ρόλοι του, οι οποίοι ήταν συχνά εμπνευσμένοι από την καθημερινότητα και για αυτό αγαπήθηκαν ιδιαίτερα από το κοινό.
Παράλληλα, διακρίθηκε και στο θεατρικό σανίδι, όπου η παρουσία του χαρακτηριζόταν από αμεσότητα και απλότητα, στοιχεία που τον έκαναν ιδιαίτερα προσιτό στο κοινό.
Δεν επεδίωκε την υπερβολή, αλλά βασιζόταν στη φυσικότητα και στο χιούμορ που αντλούσε από την καθημερινή ζωή.
Ο θάνατός του «γίγαντα» του ελληνικού κινηματογράφου – όπως ήταν το παρωνύμιό του- στις 20 Απριλίου 1999 προκάλεσε βαθιά συγκίνηση στον καλλιτεχνικό χώρο και στο ευρύ κοινό.
Και αυτό γιατί, ο Νίκος Ρίζος θεωρούνταν από τους πιο αναγνωρίσιμους εκπροσώπους της ελληνικής κωμωδίας.
Το έργο του ωστόσο, παραμένει ζωντανό μέσα από τις ταινίες και τις θεατρικές του εμφανίσεις, συνεχίζοντας να αποτελεί σημείο αναφοράς για το ελληνικό θέατρο και κινηματογράφο.