Η πρόσβαση σε όλους τους χώρους ενός μοναστηριού δεν είναι πάντοτε ελεύθερη για τους επισκέπτες. Οι περιορισμοί συνδέονται κυρίως με τη λειτουργία του μοναστηριού ως χώρου προσευχής, λατρείας και καθημερινής μοναστικής ζωής.
Ορισμένοι χώροι προορίζονται αποκλειστικά για τους μοναχούς ή τις μοναχές, καθώς εκεί πραγματοποιούνται δραστηριότητες που αποτελούν μέρος της προσωπικής και κοινοτικής τους ζωής.
Σε άλλες περιπτώσεις, η πρόσβαση περιορίζεται για λόγους ησυχίας, τάξης ή προστασίας ιδιαίτερα σημαντικών θρησκευτικών κειμηλίων και αντικειμένων.
Επιπλέον, αρκετά μοναστήρια εφαρμόζουν συγκεκριμένους κανόνες για την ενδυμασία, τη φωτογράφιση και τις ώρες επίσκεψης. Οι κανόνες αυτοί διαφέρουν ανάλογα με το μοναστήρι και την παράδοσή του.
Για τους επισκέπτες, η τήρηση των περιορισμών αποτελεί przede svega ένδειξη σεβασμού προς τον χώρο, την πίστη και τους ανθρώπους που έχουν επιλέξει να ζουν εκεί.
