Οι άνθρωποι που εξαφανίστηκαν από κλειδωμένα δωμάτια χωρίς προφανή έξοδο

Υπάρχουν εγκληματικές υποθέσεις και εξαφανίσεις που έμειναν στην ιστορία επειδή οι άνθρωποι που βρίσκονταν στο επίκεντρό τους φαίνεται να βρέθηκαν ή να χάθηκαν σε χώρους από τους οποίους δεν υπήρχε προφανής τρόπος εισόδου ή εξόδου.

Μία από τις πιο γνωστές πραγματικές υποθέσεις είναι εκείνη του Isidor Fink, στη Νέα Υόρκη, στις 9 Μαρτίου 1929.

Ο Fink διατηρούσε πλυντήριο και κατοικία στη διεύθυνση 4 East 132nd Street. Εκείνο το βράδυ επέστρεψε στο σπίτι του περίπου στις 22:15. Λίγο αργότερα, γείτονας άκουσε κραυγές και ήχους πάλης και ειδοποίησε την αστυνομία.

Όταν έφτασαν οι αστυνομικοί, βρέθηκαν μπροστά σε ένα παράξενο σκηνικό. Η μπροστινή πόρτα ήταν κλειδωμένη από μέσα, ενώ και η πίσω πόρτα ήταν ασφαλισμένη. Τα παράθυρα ήταν επίσης κλειστά και καρφωμένα από την εσωτερική πλευρά.

Οι αστυνομικοί δεν μπορούσαν να μπουν. Τελικά, χρειάστηκε να σηκώσουν ένα μικρό αγόρι ώστε να περάσει από τον στενό φεγγίτη πάνω από την πόρτα και να ανοίξει την κλειδαριά από το εσωτερικό.

Μέσα στο δωμάτιο βρέθηκε ο Fink νεκρός. Είχε πυροβοληθεί τρεις φορές, δύο φορές στο στήθος και μία στο χέρι. Το ακόμη πιο παράξενο στοιχείο ήταν ότι δεν βρέθηκε όπλο στον χώρο.

Δεν είχαν κλαπεί χρήματα ή αντικείμενα αξίας, ενώ τα αποτυπώματα που εντοπίστηκαν αποδόθηκαν στον ίδιο τον Fink. Οι αρχές έψαξαν ακόμη και για πιθανό κρυφό άνοιγμα ή πέρασμα, χωρίς να εντοπίσουν κάτι.

Έτσι δημιουργήθηκε το βασικό ερώτημα: αν κάποιος τον δολοφόνησε, πώς μπήκε και, κυρίως, πώς έφυγε από έναν χώρο που φαινόταν ασφαλισμένος από μέσα;

Η υπόθεση δεν εξιχνιάστηκε ποτέ και παραμένει ένα από τα χαρακτηριστικά παραδείγματα «κλειδωμένου δωματίου» στην ιστορία της Νέας Υόρκης.

Μία ακόμη υπόθεση αφορά τον Joseph Bowne Elwell, γνωστό στη Νέα Υόρκη ως ειδικό στο μπριτζ. Στις 11 Ιουνίου 1920 βρέθηκε πυροβολημένος στο μέτωπο μέσα στο σπίτι του στο Μανχάταν.

Η υπόθεση παρουσιάστηκε ως «κλειδωμένο δωμάτιο», όμως μεταγενέστερες έρευνες ανέδειξαν πιθανούς τρόπους με τους οποίους ένας επισκέπτης θα μπορούσε να είχε μπει ή να είχε φύγει. Κανένα από αυτά τα ενδεχόμενα δεν αποδείχθηκε οριστικά.

Στο Δουβλίνο, το 1907, εξαφανίστηκαν από το Κάστρο του Δουβλίνου τα Irish Crown Jewels. Τα πολύτιμα αντικείμενα βρίσκονταν σε ειδικό χώρο και δεν υπήρχαν εμφανή σημάδια παραβίασης της κλειδαριάς. Η υπόθεση παραμένει ανεξιχνίαστη, αν και τα διαθέσιμα στοιχεία έχουν οδηγήσει σε υποθέσεις για χρήση αντικλειδιού ή εσωτερική βοήθεια.

Οι πραγματικές υποθέσεις «κλειδωμένου δωματίου» είναι, πάντως, πολύ λιγότερες από όσες παρουσιάζονται σε βιβλία και ιστορίες μυστηρίου. Σε αρκετές περιπτώσεις, το δωμάτιο δεν ήταν πραγματικά σφραγισμένο ή η εικόνα του μυστηρίου βασίστηκε σε μαρτυρίες που δεν μπορούσαν να επιβεβαιωθούν.

Η υπόθεση του Isidor Fink παραμένει ξεχωριστή ακριβώς επειδή αρκετά από τα βασικά στοιχεία καταγράφηκαν από τις αρχές: ασφαλισμένες είσοδοι, κλειστά παράθυρα, η ανάγκη να μπει ένα παιδί από τον φεγγίτη και ένας νεκρός μέσα στο δωμάτιο χωρίς να βρεθεί το όπλο.

Και μέχρι σήμερα, το ερώτημα που έκανε την υπόθεση διάσημη παραμένει: πώς βρέθηκε ο δολοφόνος μέσα και πώς έφυγε;